De juwelen van Toetanchamon

De wellicht meest tot de verbeelding sprekende juwelen uit de geschiedenis van de mensheid zijn de antieke sieraden van farao Toetanchamon. Maar wie was die mysterische man die op jonge leeftijd stierf?

Toetankhaton

Eigenlijk heette Toetanchamon oorspronkelijk Toetankhaton. Hij was als negenjarige al farao en kreeg toen de naam Toetanchamon mee.

Hij was maar korte tijd farao, maar herstelde toch de tempels, schrijnen en kapellen in hun oude toestand, wat hem de reputatie van een grote bouwer gaf.

Op verschillende plaatsen worden zijn daden tegenover de goden vermeld en de slechte toestand waarin de gebouwen verkeerden Het moet het volk veel inspanningen hebben gekost om alles weer in ere te herstellen, maar men had het er voor over.

Het verleden vergeten

Toetanchamon schonk de tempels tal van gouden beelden. Hij deed alles wat in zijn macht lag om het verleden te doen vergeten. In Thebe werden de enorme dodentempel van Amenhotep III verder afgebouwd. De farao bouwde voor zich zelf ook een tempel.

Toch was het niet allemaal positief. Hij had slechte verhoudingen met het buitenland, en het volk kreunde onder de zware lasten om de grote werken die hij voor ogen had tot stand te brengen.

Mysterieuze dood

De dood van de farao blijft een mysterie. Het laatste onderzoek van de mummie toont aan dat hij een wond boven het oor had, waaraan hij niet onmiddellijk is gestorven maar die mogelijk korte tijd nadien zijn dood kan veroorzaakt hebben.

Ook had hij een aantal vijanden die een einde aan de hele koninklijke familie wilde maken. In ieder geval overleed hij op achttienjarige leeftijd. De farao werd snel en slordig bijgezet een koning onwaardig. Het in het graf aanwezige meubilair was afkomstig van Echnaton en Smenkhkare. Met Toetanchamon was deze dynastie ten einde.

Adembenemend graf

In het graf van Toetanchamon vonden de onderzoekers een ware schat van goud opgelegde rustbedden, prachtige kistjes, sierlijke meubeltjes, een gedemonteerd rijtuig en twee grote zwarte met goud opgelegde beelden, de wakers van het graf. In het lege graf van Seti II werd een tijdelijk laboratorium ingericht, waar men de schatten kon opslaan. De toegang tot de tweede kamer werd afgesloten met een muur van goud. Dit bleek een met goudblad belegde houten schrijn te zijn, gesloten met ebbenhouten grendels.

Tussen schrijn en muren waren nauwe gangetjes en daar lagen onder andere een zilveren trompet, roeiriemen, een houten gans, een paar zweepjes, en een boeket. Binnen de schrijn stonden nog drie andere, precies in elkaar passend. In de vierde en laatste schrijn stond de sarcofaag. Vier godinnenbeeldjes spreidden vanaf de hoeken hun beschermende vleugels langs de zijden van de kist. Het deksel was een enorme stenen plaat. Hieronder bevond zich een met verguld overdekte houten kist met daarin de beroemde gouden sarcofaag van 1100 kg zuiver goud, in een fijne linnen doek gehuld. In de sarcofaag lag de mummie zelf met over het gelaat het gouden masker met email en halfedelstenen. De mummie was overdekt met sieraden, amuletten en gouden kragen. Gouden ringen staken aan vingers en tenen, gouden banden omsloten polsen en enkels. En dit was dus slechts een ‘arme’ en ‘onbelangrijke farao…

Behalve schatten, die in een andere kamer werden gevonden, waren er ook een paar persoonlijke herinneringen, een eenvoudige gesp en een paar halskettingen uit het paleis afkomstig meubilair.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *