Uitkijken naar antieke sieraden op veilingen

Wie op zoek is naar waardevolle antieke sieraden en juwelen, blijft steeds alert voor buitenkansjes. Zoeken via internet is een mogelijkheid, al heb je dan niet altijd controle op de kwaliteit en blijft het uitkijken voor vervalsingen. Een goede mogelijkheid zijn veilingen, waarbij je de kans krijgt om vooraf de juwelen sieraden aan een onderzoek te onderwerpen.

Kijk uit je doppen en wees kritisch

Voor de ware liefhebber van antieke juwelen en sieraden is het noodzakelijk goed uit te kijken en je niet door je eigen enthousiasme te laten meeslepen. Je kunt de markt bespelen door geregeld juweliers en handelaars in juwelen en sieraden te bezoeken, hun website in de gaten te houden en je te abonneren op hun elektronische nieuwsbrief zodat je van alle interessante aanbiedingen op de hoogte gebracht wordt.
Een goed persoonlijk contact met de juwelenhandelaar is uiteraard ook van groot belang, dit zowel voor de aankoop als de inkoop van je juwelen en sieraden. Ben je een goede klant met bepaalde wensen, dan zal de verkoper geneigd zijn je zelf op de hoogte te brengen van interessante aanbiedingen.

Bezoek veilingen

Bezoek geregeld veilingen met een goede reputatie. Soms vind je er kostbare erfstukken waarvan de verkoper zelf de waarde niet goed kan inschatten of die om allerlei redenen van de hand moeten.
Zeker wanneer op de veiling heel wat verschillende items worden verkocht is het mogelijk om mooie en waardevolle sieraden en juwelen toch tegen een zacht prijsje te kunnen aankopen. Uiteraard moet je dan wel over de nodige kennis beschikken, of je door een expert laten bijstaan.

Opgelet voor je eigen enthousiasme

Een gouden tip: laat je bij een veiling nooit meeslepen door je eigen enthousiasme. Als jij de enige bent die een hoog bod op een bepaald juweel doet, zit de zaal ofwel vol met stommeriken ofwel moet je toch nog maar eens goed overwegen of het juweel wel de door jou geboden prijs waard is.
Ga er maar van uit dat op veilingen van juwelen steeds kenners aanwezig zijn die goed weten welk vlees ze in de kuip hebben. Hou goed hun bodgedrag in de gaten en laat je zeker niet opjagen, want vaak zitten ook stromannen in de zaal die alleen maar de prijzen willen opdrijven.
Nog een gouden tip: ga eerst eens naar een paar veilingen om te kijken hoe het systeem werkt en koop zeker tijdens je eerste veiling nog niets, tenzij je natuurlijk absoluut zeker bent dat je een koopje kunt doen.

Bieden van op afstand

Steeds meer veilingen worden trouwens van op afstand gevolgd door iemand in de zaal te hebben of gewoon via het internet. Dit laatste is een erg interessant kanaal dat je in staat stelt om het systeem van hoe zo een veiling nu precies werkt vanuit je luie zetel te kunnen volgen zonder dat je je moet verplaatsen. Het is de ideale manier om gewoon thuis te leren hoe de prijzen van juwelen en sieraden gaan zodat je bij een geschikt stuk kan bieden.
Alweer een tip: zet jezelf een maximum budget voorop, namelijk een bedrag dat je kunt missen, en vooral, ga daar nooit boven. Want met juwelen en sieraden weet je nooit, zeker wanneer je wil aankopen met het oog op een belegging. Lukt het niet om je investering na enige tijd met een leuke meerwinst weer te verkopen, dan houd je toch op zijn minst een mooi sieraad over waaraan je toch nog het nodige plezier kunt beleven.

Wegwijs in antieke, art déco- en art nouveau sieraden en juwelen

Liefhebbers van antieke sieraden die beroepshalve of bij wijze van hobby bezig zijn met de aankoop en verkoop van oude juwelen hebben ook interesse in art déco en art nouveau. Deze stijlperiodes brachten de prachtigste oude ringen, oude armbanden, juwelen en en andere sieraden voort. Een kleine wegwijs in deze verschillende stijlen.

Art nouveau: nieuwe materialen in veranderende maatschappij

De art nouveau beweging werd actueel rond de jaren 1890 en kende zijn top rond 1900 om compleet te verdwijnen in het geweld van van de Eerste Wereldoorlog. Op deze bijzonder korte periode kon deze kunststijl zich toch voldoende om de allereerste belangrijke kunststroming van de moderne tijd te worden en dit in een maatschappij die totaal aan het veranderen was.
Art nouveau was ook een nieuwe morele en geestelijke oriëntatie, een nieuwe manier van denken en leven. Kenmerkend voor de kunst waren organische motieven, vloeiende lijnen en het gebruik van nieuwe materialen zoals metaal, glas en beton.
Ook de art nouveau-architectuur scoorde hoge ogen. Hetzelfde kunnen we zeggen van juwelen en sieraden in art nouveau-stijl, die helemaal afwijkt van antieke sieraden en juwelen. Deze juwelen zijn bij uitstek de getuige van de gulheid en de weelderige vormen van een stijl die het typische fin de sièclegevoel uitstraalt.

Jugendstil: van spotnaam tot nieuwe kunst

Art nouveau staat ook bekend als Jugendstil, een Duitse benaming die eveneens internationaal gangbaar werd. Oorspronkelijk was het een spotnaam, maar algauw werd het een synoniem voor de stijl die vernieuwing en gedurfde vormexperimenten vooropstelde. In Engeland verkoos men eerder de term ‘reform’, en Nederlanders vertaalden de benaming vaak letterlijk als ‘nieuwe kunst’.

Art déco: nostalgie op weg naar recessie

De art déco stijl is eveneens een bijzonder bekende en populaire kunststroming die een enorme invloed had op het vlak van sieraden en juwelen en die bij echte liefhebbers meteen beelden van schitterende creaties doet oproepen.
Art Deco werd bekend in de twintiger jaren van de twintigste eeuw als een ietwat nostalgische reactie op de al te vlug weer verdwenen art nouveau-beweging. Art Deco kende net als de art nouveau geen lange bestaansgeschiedenis en bloedde al dood rond 1930 nog voor de Tweede Wereldoorlog opnieuw een zwarte dag voor de kunst inluidde. Het begin van de economische recessie aansluitend op de grote beurscrash in 1929 was meteen de doodsteek voor de art déco.
De stijl van art déco ging uit van een bijzonder abstract ontwerp met tal van geometrische motieven en patronen. De meest favoriete kleuren van de kunstenaars en juwelenontwerpers uit de art déco waren zwart (onyx), blauw (saffier), groen (smaragd), wit (diamant) en rood (koraal).
De baguette en emerald-slijpvorm die ontwikkeld waren in de negentiende eeuw werden immens populair in stijl van de twenties omdat ze zo goed samengingen met het geometrische lijnenspel van de Art Deco stijl.

Prachtige ontwerpen

De meeste van de Art Deco juwelen en sieraden hebben een bijzonder luxueus ontwerp en doen ons heerlijk nostalgisch wegdromen naar die kortstondige tijd tussen de twee wereldoorlogen toen van zware economische recessie nog geen sprake was. Dit kwam door de grote winsten die werden gemaakt in de Eerste Wereldoorlog. Al dat geld gaf de begoeden van toen de kans om de meest modieuze materialen zoals diamanten, platina, rood goud and geel goud voor het ontwerpen en uitvoeren daarvan van sieraden en juwelen aan te schaffen.
Gelukkig zijn er ook heel wat minder duur geprijsde sieraden en juwelen uit de art déco periode terug te vinden. In de jaren 1960-1970 kwam art déco trouwens opnieuw in de mode en doken heel wat stukken uit die periode opnieuw op. Een goede zaak voor de verzamelaar, die aldus de kans kreeg over te gaan tot de aankoop van oude armbanden, antieke ringen, halskettingen en andere art deco juwelen en sieraden uit die periode of erdoor geïnspireerd.

Jommekesalbum Schattenjagers in Bokrijk

Schattenjagers in Bokrijk is de titel van het 251e stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door Studio Jef Nys. Het album verscheen op 4 augustus 2010. Dit is het eerste album waar Gerd Van Loock het scenario voor heeft bedacht.

Personages

In dit verhaal spelen de volgende personages mee:
Jommeke, Flip, Filiberke, Professor Gobelijn, Annemieke en Rozemieke, Pekkie, Choco, Anatool, Marie, Teofiel, Kwak, Boemel, Gravin van Stiepelteen, Odilon, Fifi en De begijntjes.

Verhaal

Bij een televisiestudio zitten ze met een probleem. Niemand kijkt nog naar hun programma’s. De directeur grijpt in en doet een oproep aan alle mensen. Hij vraagt om een nieuw idee. De bedenker van een nieuw kijkcijferkanon zal ook rijkelijk beloond worden. Later op de dag gaat Jommeke naar Filiberke. Filiberke zijn fantasie is werkelijk onbegrensd. Hij is weer een spelletje aan het spelen, namelijk tijdreiziger met zijn supertijdmachine.
Wanneer Jommeke dit ziet, krijgt hij een fantastisch idee. Hij stapt meteen naar de directeur van het televisiestudio en legt hem uit om een zogenaamde teletijdmachine te gebruiken. Met behulp van twee simpele zielen kan een reis naar het verleden in beeld gebracht worden. Flip kan alles filmen door een speciale bril met ingebouwd zendertje die de beelden rechtstreeks naar de regiekamer stuurt. De directeur vindt het idee prachtig. Professor Gobelijn maakt een nepteletijdmachine, wanneer je de sleutel omdraait, komt er een automatisch slaapverwekkende gas vrij. Tijdens de diepe slaap kan dan alles inorde worden gebracht om de simpele zielen bij het ontwaken zich 100 jaar terug in de tijd te wanen.
De simpele zielen zijn niemand minder dan Kwak en Boemel. Bovendien zullen heel wat inwoners hun medewerking verlenen. Ze doen alsof ze zogenaamde voorouders van de huidige bewoners zijn. De perfecte locatie om dit te doen is Bokrijk uiteraard. Jommeke maakt met de computer een nepartikel dat hij in het wetenschappelijk tijdschrift zet. Kwak en Boemel geloven het bestaan van de tijdmachine echt. Ze dromen al van een rooftocht in het verleden. Die nacht trekken ze naar het domein van Gobelijn en stelen de teletijdmachine. Flip filmt alles.
Intussen doet het slaapgas zijn werk en iedereen vertrekt richting Bokrijk. Wanneer Kwak en Boemel ontwaken denken ze al snel aangekomen te zijn in Zonnedorp van 100 jaar geleden. Ze begeven zich al snel op het roverspad. Doch Anatool, die het spel meespeelt, krijgt iets te horen over kostbaar zilver dat tentoongesteld is in het museum van Bokrijk. Hij steelt het zilverwerk. Kwak en Boemel hebben de zogenaamde bewoners van lang geleden gedwongen al hun waardevolle spullen op een kar te laden. Met de kar vastgemaakt aan de tijdmachine willen ze terug naar de huidig tijd. Het slaapgas doet een tweede maal zijn werk. Wanneer ze ontwaken zijn ze aan de schandpaal geketend. Kwak en Boemel krijgen eerst de schuld van de diefstal van het zilverwerk. Maar meteen wordt duidelijk wie echt met het zilver is gaan lopen. Anatool kan al snel ingerekend worden door de politie. Kwak en Boemel wordt duidelijk gemaakt dat alles nep is. Ze zijn niet echt blij omdat ze belachelijk zijn gemaakt voor heel Vlaanderen. Tot het moment de directeur van de televisiestudio hen een beloning overhandigd. Alles is vergeten en vergeven.

www.wikipedia.be

De verborgen sieraden van Banqueting House

Banqueting House is het enige overblijfsel van Whitehall waar de Engelse vorsten in de 16de en 17de eeuw verbleven, maar wat voor een! Hier werden in de loop der geschiedenis talloze historische koninklijke banketten gehouden. Nu is het vooral bekend van de middagconcerten waarop ook de leden van de koninklijke familie graag aanwezig zijn. Hier toonden ze in intieme graag haar mooiste antieke sieraden en juwelen.

De site waarop Banqueting House gebouwd werd was oorspronkelijk de eigendom van de aartsbisschop van York, die op deze plaats een Londense residentie had beter bekend als York Place. De kerk koos niet toevallig voor een plaats dichtbij het voornaamste koninklijke verblijf Westminster. De kerkvaders maakten er een luxueus geheel van, zo weelderig zelfs dat Edward I (1272-1307) hier wat graag zijn intrek nam na de grote brand die het paleis van Westminster in 1297 grotendeels in de as legde.
Tijdens de 15de eeuw was York Place de plaats waar grote kerkleiders zich terugtrokken om hun pannen te smeden. In die periode hielden ze zich niet alleen met de kerk bezig, maar houden ze ook een grote invloed op de vorsten. Zo was aartsbisschop Rotherham (1423-1500) kanselier van Edward IV (1461-1483). De kerkelijke leiders werden voor deze posities rijkelijk beloond, en York Place groeide uit tot een residentie met koninklijke allure.
In 1514 werd Thomas Wolsey (1475-1530) aartsbisschop van York, en hij begon intensief te werken aan een verdere uitbreiding van York Place. Tijdens zijn loopbaan zou Wolsey voortdurend in aanvaring komen met Koning Henry VIII, die hij probeerde voor zijn kar te spannen. Aanvankelijk lukte dat, maar geleidelijk verloor hij zijn invloed op de koning en raakte zelfs net voor zijn dood in 1530 volledig uit de gratie. Rond die tijd had Henry VIII zijn kanselier al van zijn bezittingen beroofd, waaronder Hampton Court Palace en York Place.

Goud, zilver en juwelen

Nu de aartsbisschop dood was, had Henry VIII de handen vrij om met deze royale residentie te doen waar hij zin in had. Omdat het koninklijke paleis in 1512 door een zware brand grotendeels vernield was, had Henry al die tijd voornamelijk in Lambeth Palace verbleven maar die plaats was maar een pover surrogaat voor een vorst van zijn niveau.
Volgen sommige geschiedschrijvers begon de vorst in die periode aan een verregaande vorm van grootheidswaanzin te leiden. Hij herdoopte York Place in Whitehall en gaf zijn architecten de opdracht de al niet geringe plannen die Woolsey met de residentie had niet alleen uit te voeren maar te overtreffen. Zo gaf hij handenvol geld uit aan het verwerven van een uitgebreide strook grond aan de westkant van zijn nieuwe paleis van Charing Cross naar Westminster.
De koning liet er een indrukwekkende reeks gebouwen neerzetten, allemaal voor zijn plezier. Zo waren er talloze paardenstallen, terreinen voor sporten zoals de voorloper van tennis, boogschieten, balspelen en lustprieeltjes.
De voornaamste gebouwen, de Great Hall, de kapel en de koninklijke appartementen, bevonden zich aan de oostkant met uitzicht op de rivier. Langs deze gebouwen liep een straat, afgezet met de King Street Gate en Holbein Gate. Deze straat was voorbehouden voor de leden van het hof die van Sint-James’s Park naar het paleis wilden wandelen zonder langs de publieke weg te moeten gaan.
Bij het einde van het leven van Henry VIII had het paleis van Whitehall een oppervlakte van meer dan 93.000m² en was daarmee het grootste koninklijke paleis van Europa. Maar meer nog dan een royale residentie vormde Whitehall het epicentrum van de macht en staatsceremonies. Om het in moderne termen te zeggen: Whitehall combineerde de verschillende functies die Buckingham Palace, Downing Street 10 en de verschillende koninklijke paleizen nu samen uitoefenen.
Het was de uitgelezen plek om de royals om uit te pakken met het mooiste sieraden en juwelen goud, zilver en andere edelmetalen afgeboord met diamanten, briljanten en saffier.
De volgende generaties zouden Whitehall koesteren als een kostbaar diamant en verder uitbreiden. Het ceremonieel belang van deze residentie vroeg om nog meer locaties waar de gasten konden vermaakt worden. Zo liet Queen Elizabeth (1553-1603) een groot zogenaamd banqueting house oprichten, dit ten tijde van haar huwelijksonderhandelingen met de Duke van Alençon in 1581. Het gebouw werd neergezet op de plaats waar zich het huidige banqueting house bevindt, ter vervanging van een loods die nog uit de tijd van Wolsey dateerde.
Het oorspronkelijke banqueting house was bedoeld als tijdelijk gebouw voor het huwelijk, maar hield toch 25 jaar stand. Toen viel de structuur van houten panelen bekleed met canvas uiteen, en James I besloot de constructie in 1609 door een permanent gebouw te vervangen. Het nieuwe banqueting house werd in 1609 afgewerkt door Inigo James. Deze solide stenen structuur had wel de intentie de eeuwigheid te trotseren, en ook binnen werd voor het allerbeste materiaal gekozen. Het gebouw telde twee verdiepingen, en werd afgezet met Ionische en Dorische zuilen die de dakconstructie ondersteunden.
Opmerkelijk zijn de plafondschilderingen van niemand minder dan Pieter Paul Rubens. Dit in opdracht van de zoon van James I, Charles I die de wijze regeerperiode van zijn vader met deze fabelachtige werken wou eren.
Whitehall kreeg nieuw leven ingeblazen toen Charles II op 29 mei 1660 triomfantelijk als nieuwe koning van Engeland in de straten van Londen werd ingehaald. Hij kwam om zeven uur ’s avonds wuivend in Banqueting House aan, waar de leden van het parlementen met toespraken hun trouw aan de kroon betuigden. De nieuwe vorst zag het belang in van Banqueting House, dat onder zijn vader Charles I heel wat van zijn uitstraling had verloren. De locatie werd voortaan niet alleen voor ceremoniële doeleinden gebruikt, maar deed ook dienst als receptieruimte voor buitenlandse ambassades. Zo was de Prince de Ligne in september 1660 de allereerste buitenlandse royal die er een receptie hield. Snel volgde ook de Russische ambassadeur, en algauw was Whitehall met Banqueting House ‘the place to be’.

De gehaltes en legeringen van antieke sieraden

Wil je een woordje mee kunnen spreken over antieke sieraden en juwelen dan, is het nuttig om iets te weten de verschillende gehaltes en legeringen. Dit is namelijk een erg belangrijke factor als u de precieze kostprijs van een juweel wil bepalen en bij een juwelier niet uit de toon wil vallen. Een spoedcursus!

Bepalende factoren

Er zijn een aantal factoren die de waarde van een antiek sieraad bepalen. Vooreerst speelt het esthetisch aspect mee. Het is logisch dat een mooi, met vakmanschap uitgevoerd juweel uiteraard een grotere waarde dan een juweel dat door een beginneling zonder talent werd gemaakt.

Zeldzaamheid

Ook speelt de zeldzaamheid van een juweel mee om tot een waardebepaling te komen. Heeft u een uniek juweel uit de oudheid, dan heeft u wellicht de lotto gewonnen, zeker als het volgens de regels van de kunst gemaakt werd. Laat het zeker schatten door een expert, die er u graag een correcte prijs voor zal geven. En doe hierbij liefst beroep op meer dan één expert zodat u kunt vergelijken.

Gehalte

Maar minstens even belangrijk als de leeftijd, de zeldzaamheid en het vakmanschap van de edelsmid is het gehalte van het sieraad.
Met gehaltes verwijzen we naar de mix van de verschillende metalen waarmee het juweel gemaakt werd. Voor juwelen geldt de minimale aanwezigheid van goud, zilver en platina of een mengeling van deze drie erg kostbare edelmetalen. Hoe meer en hoe zuiverder edelmetaal in het juweel, hoe hoger ook de prijs logischerwijze zal zijn.

Karaat

De waarde van goud wordt, zo weet iedereen die met dit edelmetaal bezig is, in karaat uitgedrukt. Het uitgangspunt is eenvoudig: 24 karaat (of 100%) noemen we zuiver goud, 14 karaat wil zeggen dat 14 van de 24 delen uit puur goud bestaat en dat de overige 10 delen gevormd worden door andere metalen of edelmetalen die aan het goud worden toegevoegd om de eigenschappen van het goud te beïnvloeden. We denken hierbij aan de hardheid van het goud, dat een zacht metaal is, maar ook de kleur, uizicht, elasticiteit en zo verder. Al deze verschillende factoren worden door de expert die het juweel smeedt of die het moet verkopen of aankopen in rekening genomen om de juiste prijsbepaling te doen.

Functie van het gebruikte goud

Ook speelt de functie van het goud een rol. Goud in een stevig sieraad zal wellicht meer andere metalen bevatten omdat daar de stevigheid van belang is. Goud in een veer in een uurwerk of een veer zal misschien meer puur goud bevatten omdat het dan elastisch kunnen moet zijn.
Het is dus niet a priori zo dat goud met een hoger karaatgehalte meer waard is dan een met minder karaat. Omwille van zijn zachtheid zal puur goud namelijk sneller verslijten dan goud waaraan ook andere metalen werd toegevoegd.

Goudlegeringen verschillen van land tot land

De goudlegeringen verschillen van land tot land zonder dat daar duidelijke regels over bestaan. Het kan afhangen van de vlotte toegankelijkheid tot goud, maar evengoed van plaatselijke voorkeuren om juwelen met een bepaalde vorm of kleur te maken.
Hetzelfde kunnen we zeggen van zilver, dat andere oogverblindende edelmetaal dat bij het maken van juwelen zo vaak gebruikt wordt. Hier spelen zeker ook sentimentele redenen mee. Platina bijvoorbeeld komt dan weer bijna altijd in een erg hoge legering van 950/1000 voor.

De verschillende trends in antieke sieraden

Met antieke sieraden kan je alle kanten uit. Je hebt er hele dure in kostbare materialen, maar ook stukken die vooral omwille van hun leeftijd een bepaalde waarde hebben. ‘Vintage’ juwelen en sieraden zijn in, zoveel is zeker. Maar waar moet je op letten?

Combineren

Leren combineren van verschillende materialen zoals metalen, edelmetalen en andere ingrediënten is een kunst die je niet meteen onder de knie krijgt. Soms is het voor een aantal mensen pure noodzaak omdat bepaalde materialen slechts beperkt voorradig zijn en er wel met andere materialen gecombineerd moet worden. Of het is gewoon een financiële noodzaak omdat er weinig geld ter beschikking is en je beroep moet doen op goedkope materialen.
Gaandeweg groeiden ook bepaalde tradities die snel onmisbaar werden. Zo bijvoorbeeld het gebruik om diamanten te integreren in zilver om zo tot een prachtig juweel te komen dat vooral de dames van hogere stand kon bekoren..

Het gebruik van goud en zilver

Een niet te stuiten combinatie is die van goud met zilver, met als wetenschap dat beide materialen in de 18de eeuw zowat als werden beschouwd. Juwelen uit die tijd hadden trouwens bijna altijd een gouden achterkant. Dit had veel te maken met het feit dat zuiver zilver in tegenstelling tot goud bij rechtstreeks contact op de huid of de kledij een zwarte schijn kan geven. Een dun dubbel laagje goud kon hier uitkomst brengen.
Dit systeem van de dubbele laag goud werd lange tijd behouden, en is ook nu nog een vaak voorkomend fenomeen.
Intussen worden steeds minder juwelen van zilver in combinatie met goud gemaakt, maar dit gebruik uit de 18de eeuw houdt dus nog steeds stand en zien we nog terug in juwelen van begin de 20ste eeuw, die intussen ook als antieke juwelen kunnen beschouwd worden. Heb je een juweel van zilver met goud dat je niet verder kunt dateren, dan is er een grote kans dat het dus minstens uit begin van de 20ste eeuw komt.

Modetrends

Net als bij de kledij zijn er in de loop der eeuwen tal van verschillende modetrends geweest bij het vervaardigen van juwelen. Jarenlang werd gekeken naar de koninklijke families, die op hun beurt de adel en vervolgens de betere burgerij beïnvloedden.
Ook de kerk had een belangrijke rol in de verschillende modetrends op het vlak van juwelen, gebaseerd op religieuze gronden. De kerk was vooral voor zilversmeden een erg belangrijke opdrachtgever.
In de 20ste eeuw was er een grote kentering toen steeds meer niet-adellijke, maar wel goed gefortuneerde burgers prachtige juwelen bestelden.Ze deden beroep op het vakmanschap van vermaarde juweliers, die hun beste beentje voorzetten om steeds grotere hoeveelheden edelstenen, diamanten en briljanten in een juweel aan te brengen met als toemaatje een schitterend ontwerp.
Deze juwelen hadden vooral de bedoeling om de eigen status te onderstrepen en anderen de loef af te steken. Het waren fantastische juwelen die slechts bij uitzonderlijke gelegenheden werden gedragen om mee te pronken, en toen waren ze al een fortuin waard.

Consilie van Rome

De zilversmeden kregen zware klappen toen in 1960 de kerk bij het Concilie van Rome besloot dat ze voortaan met wat minder pracht en praal moest naar buiten komen. Meteen kreeg het ambacht van zilversmid een flinke knauw waarvan het zich tot op de dag van vandaag nog niet hersteld heeft.

De charme van antieke sieraden

‘Vintage’ is in. Dat geldt ook voor antieke sieraden en juwelen zoals ringen, armbanden, halskettingen, broches, hangers, oorbellen en oorringen. Wie nog oude juwelen van zijn grootmoeder in de kast liggen heeft of ze op een rommelmarkt tegen een prikje kan kopen, heeft geluk. Achter elk van deze juwelen schuilt een wereld op zich.

Veelvoud aan sieraden

Als we het over antieke juwelen hebben, bedoelen we een veelvoud aan sieraden. We zetten de voornaamste even op een rijtje.

Oorbellen en oorringen

Oorbellen worden intussen allang niet meer uitsluitend door vrouwen of piraten gedragen. Het is door de eeuwen heen een populair juweel dat naar keuze erg kostbaar kan zijn of uit eenvoudig materiaal gemaakt.
Een oorring of oorbel is in feite een piercing, want er moet een gaatje door de oorlel gemaakt worden. Een sieraad dat aan de oorlel geschroefd wordt noemen we een oorknopje.

Armbanden

Een armband is een sieraad dat rond de arm, met name rond de pols, gedragen wordt en het kan ook een onderscheiding om de bovenarm zijn (bijvoorbeeld de aanvoerdersarmband bij het voetbal of een rouwband).
Een armband kan tal van vormen en materialen hebben. Hij kan gemaakt zijn uit kralen, zilver, goud, staal, koper maar ook eenvoudige materialen zoals wol of textiel.
Een ander soort armbanden zijn de zogenaamde spikes, gedragen ion de metal en gothic cultuur.

Halskettingen

Halskettingen worden zoals het woord het al zegt rond de hals gedragen. Een synoniem is collier. Ze kunnen een functionele functie hebben zoals in de oudheid bij de hogepriesters.
Er bestaan ook enkelkettingen, dit vooral in de oosterse cultuur waar ze naast een esthetische ook een erotische functie hebben.

Broches

Broches worden op de kledij gespeld, of kunnen ook dienen om bepaalde kledingstukken aan elkaar vast te maken. De Romeinen maakten er al veelvuldig gebruik van en noemden het ‘fibula’. Over elkaar gedrapeerde en met een fibula vastgehouden kledij stond er bekend als een teken van beschaving.
Bij ons heeft de broche intussen een oubollig imago, maar dit sieraad raakt lanzaam toch weer in de mode.

Ringen

Een ring is een sieraad dat men klassiek rond de vinger draagt. In relatie tot de verloving en het huwelijk is het een belangrijke formele uiting van de belofte tot trouw. Het feit dat een ring gene begin of einde kent speelt hierbij zeker een rol. Intussen is de ring heel wat ‘gewoner’ geworden en dragen vele vrouwen maar ook mannen er minstens een gewoon omdat ze hem mooi vinden. Gebruikte materialen zijn onder meer goud en zilver, maar ook andere metalen zijn intussen erg populair geworden.

Hangers

Bij een halsketting hoort ook vaak een hanger. Vroeger werden ze ook aan touwen of veters gedragen. Door gebruik van schakels in de halsketting werd het een beweeglijk juweel en werd het mogelijk het hele sieraad van edelmetaal te maken, dus zowel de ketting als de hanger.
Hangers kunnen naar keuze hol of massief zijn.

Schenk eens een antiek juweel aan je geliefde!

Begin van het jaar is altijd weer die periode om goede voornemens te maken, zoals minder drinken, stoppen met roken en nog meer in die zin. Maar waarom niet eens je geliefde verrassen en haar (of hem) een prachtig antiek sieraad schenken?

Daad van liefde

Een juweel schenken is een daad van liefde. Je geeft je geliefde een object dat zij (of hij) op haar (zijn)lichaam draagt, zodat je zelf altijd in gedachten heel dichtbij bent.
Geef je een antiek sieraad, dan schenk je niet zomaar een juweel maar wel een sierobject met een eigen geschiedenis. Het is in een ver verleden gemaakt door een ware kunstenaar en het heeft de tand des tijds overwonnen. Probeer dan ook zoveel mogelijk te weten te komen over de achtergrond van het bewuste sieraad.
Wie was de maker, in welke periode werd het gemaakt?
Welke materialen werden gebruikt? In het beste geval misschien edelmetalen zoals goud of zilver, maar ook andere materialen kunnen waardevol zijn al was het maar door hun kwaliteit en leeftijd in combinatie met het vakmanschap van de juwelenmaker.

Origineel of kopie?

Probeer ook uit te vissen of het antieke juweel een origineel juweel dan wel een replica is, die al dan niet op grote schaal werd gemaakt. Originele antieke sieraden kunnen behoorlijk duur zijn, maar dat is niet altijd het geval. Want origineel wil daarom niet automatisch zeggen dat het ook echt waardevol of creatief moet zijn.
En een kopie van een prachtig stuk kan op zijn beurt dan weer wél net waardevol zijn omdat er maar een beperkt aantal exemplaren werden gemaakt en deze replica’s op hun beurt tot echte kunstwerkjes zijn uitgegroeid.

Kies met kennis van zaken

Een juweel kiezen doe je steeds met kennis van zaken. Dit geldt zeker voor een antiek sieraad. Want gedenk dat ook hier heel wat kapers op de kust zijn in de vorm van bedriegers die je ofwel rommel, ofwel vervalsingen aanbieden. de Ogen goed openhouden en argwaan koesteren tegenover ‘buitenkansjes’ is dus de boodschap.

Ken de smaak van je geliefde

En uiteraard probeer je ook eerst te zien wat de persoonlijke smaak van je geliefde is. Want hoe mooi een juweel ook is, antiek of niet, als de persoon die het moet dragen er zich niet goed bij voelt heb je wel een probleem. Ga dus niet zomaar overhaast tot de aankoop over en pols eerst bij je geliefde wat zij of hij ervan denkt, of houd bij de verkoper de mogelijkheid tot terugname of inruilen open.
Enne, gelukkig nieuwjaar!

Jackie Kennedy’s voorliefde voor antieke sieraden

Nooit was in het Witte Huis zoveel vanzelfsprekende ‘koninklijke’ charme te zien als tijdens de amper twee jaar dat Jackie Kennedy als First Lady aan de zijde van John Kennedy de honneurs waarnam. Deze vrouw die door het leven niet gespaard werd zou na haar dood in 1994 in de harten de Amerikanen verder leven als warme vrouw van vlees en bloed die op hetzelfde niveau van de royals staat. Ze had een grote voorliefde voor antieke sieraden.

22 november 1963 is een dag die in het collectieve geheugen van de mensheid gegrift staat. Op die dag werd de populaire Amerikaanse president Kennedy vermoord, en zijn vrouw ‘Jackie’ Kennedy werd in één klap een van de beroemdste weduwen uit de geschiedenis.

Jackie kwam op 28 juli 1929 ter wereld als Jacqueline Lee Bouvier in Southampton (New York). Ze groeide op in een rijk en goed opgeleid gezin. Jaqueline studeerde op het Vassar College en aan de Sorbonne. In 1951 behaalde ze haar einddiploma aan de George Washington Universiteit. Ze ging werken als nieuwsfotograaf en ontmoette zo in 1952 (dan nog) senator Kennedy. Op 12 september 1953 traden Jackie en John F. in het huwelijk. Ze kregen drie kinderen, waarvan er een onmiddellijk na de geboorte overleed.

First lady met smaak

Jacqueline Kennedy was diep geschokt toen zij en president ‘JFK’ zoals John Fitzgerald Kennedy door het volk genoemd werd in 1961 het Witte Huis betrokken. ‘Ik vond het zonde dat er nauwelijks iets uit het verleden in dit toch historische huis te vinden was, amper iets van voor 1902′, zou ze twee jaar later in een interview met CBS verklaren.

De 31-jarige Jacqueline besloot terstond dat het Witte Huis een flinke opknapbeurt moest krijgen. Haar uitgangspunt was dat de inrichting de historische betekenis van het gebouw moest weerspiegelen, en dat de presidentiële geschiedenis op deze plek tastbaar moest zijn. Vastbesloten, maar omzichtig om het verwijt te vermijden dat ze dit heiligdom onrecht zou aandoen en haar reputatie van dure societylady te bevestigen, ging Jacqueline aan de slag en slaagde er in het huis aan Pennsylvania Avenue de koninklijke allure te geven die het volgens haar verdiende.

Koninklijke charme

Met de komst van de Kennedy’s deden stijl en goede smaak op alle fronten hun intrede in het Witte Huis, wat in schril contrast stond contrast met de oubollige Dwight en Mamie Eisenhower.

Hier werd waarlijk een breuk met de vorige generatie gemaakt. Diners en feesten waren niet langer saaie partijen zoals in de jaren daarvoor, maar werden glamorous events opgeluisterd door musici, dansers of zangers, die het imago van het echtpaar als intelligent, cultureel en sophisticated moesten versterken. Even strak als haar regie over deze evenementen, was Jacquelines controle over wat ze bij welke gelegenheid moest dragen, en de societybladen van die tijd dichtten haar een koninklijke charme die vergeleken werd met Grace Kelly.

Telkens opnieuw wist ze de gasten en het Amerikaanse volk te verrassen met haar geraffineerde ‘Jackie look’ die navolging vond in heel Amerika. Maar ook buiten eigen land werd ze geprezen om haar kleding, die werd gekenmerkt door understated elegance, heldere lijnen, souplesse en effen kleuren. Zelfs het Russische blad Mody plaatste kledingadvertenties die de Jackie Look aanprezen.

Droeg Jacqueline voor de verkiezing van haar man veelal kleding van Franse couturiers, daarna koos ze om het politieke thuisfront niet te schofferen voor de Amerikaanse ontwerper Oleg Cassini als degene die het belangrijkste deel van haar garderobe zou maken. Haar eigen invloed op de ontwerpen was groot. De jurken, pakjes en jassen kwamen meer voort uit een samenwerking tussen de twee dan dat Jacqueline blindelings Cassini’s ideeën volgde.

Het einde van een droom

Maar dit mooie sprookje zou op die fatale 22 november 1963 uiteenspatten. Na de brutale moord op Kennedy probeerde Jackie met haar kinderen enige privacy te vinden door naar New York te verhuizen. Maar omdat de meeste Amerikanen haar toch als een soort ongekroonde koningin bleven zien, kwam daar weinig van terecht. Ook het huwelijk met de schatrijke Aristoteles Onassis zorgde ervoor dat ze voortdurend in de belangstelling bleef. Steeds meer werd ze een schim van zichzelf.

Na het overlijden van Onassis koos Jackie Bouvier een carrière in de uitgeverijwereld en uiteindelijk werkte ze als redacteur voor het blad Double Day. Haar belangstelling voor kunst en geschiedenis kwam hierin weer naar voren. Jackie overleed op 19 mei 1994 in New York en werd begraven met een aandacht een koningin waardig.

Jackie en Maxima

Jackie Kennedy deelde dezelfde ontwerper met Prinses Maxima, die bij haar huwelijk een klassieke, roomwitte bruidsjurk van Valentino Couture uit Parijs droeg. Valentino staat bekend als ontwerper van klassieke bruidsjurken. Valentino (70) werd wereldwijd bekend als ontwerper van de kleding van Jackie Kennedy.. Hij maakte haar trouwjurk toen zij in het huwelijk trad met de Griekse scheepsmagnaat Aristoteles Onassis. Na Kennedy volgden vele andere vrouwen uit de society en royalty: de Britse Prinses Margareth, filmster Elizabeth Taylor,
de tweede vrouw van de sjah van Perzië Farah Diba, echtgenote Marella Agnelli van de Italiaanse automagnaat Gianni Agnelli en onlangs zangeres/actrice Jennifer Lopez.

Royal Albert Hall, de mooiste zaal ter wereld

De Royal Albert Hall is wellicht de meest bekende en zeker mooiste concertzaal ter wereld. Deze zaal werd vernoemd naar Prins Albert die zelf nooit de realisatie zou aanschouwen. Jaarlijks zakken meer dan één miljoen toeschouwers naar een van de ruim 330 evenementen af. Leden van de Britse koninklijke familie komen er kijken naar uiteenlopende optredens zoals de BBC Night of the Proms maar evengoed Eric Clapton.

Het was de grote droom van Prins Albert om naar aanleiding van de Wereldtentoonstelling in Londen in 1851 een blijvend herdenken aan dit absoluut topevenement te hebben. De ‘Great Exhiibtion of the Works of Industry of all Nations’ vond plaats in Crystal Palace in het Hyde park, vlakbij de locatie waar zich nu de Royal Albert Hall bevindt. Bedoeling van de tentoonstelling was de kunst en de industrie te promoten, en de verschillende landen te laten samenwerken om de technologie en creativiteit te stimuleren.
De Wereldtentoonstelling lokte meer dan 6 miljoen bezoekers op 140 dagen, en leverde bijna 200.000 pond winst op. Voor die tijd een aanzienlijk bedrag, en het geld werd aangewend om de droom van Prins Albert te verwezenlijken. De prins wou een grootscheeps complex realiseren dat zowel culturele, wetenschappelijke als academische instellingen zou groeperen en waarvan de Rotyal Albert Hall een onderdeel zou vormen.
Albert, de jongste zoon van de hertog van Saksen-Coburg, was geboren in Schloos Rosenau. Hij werd in Brussel en Bonn opgevoed, en zou in 1840 trouwen met zijn nicht, de latere Koningin Victoria die tijdens hun huwelijk het leven aan negen kinderen zou schenken.
Prins Albert stond de koningin bij als haar persoonlijke secretaris en had aldus een grote invloed op de monarchie. In 1857 kreeg hij de titel van prins-gemaal. In die periode hield hij zich vooral bezig met kunst en wetenschappen, en de oprichting van de Royal Albert Hall was naast een reeks musea zijn ware passie.
Helaas zou de prins de voltooiing van het prestigieuze project niet zelf meemaken. Hij stierf onverwacht in 1861 aan tyfus op 42-jarige leeftijd.
In 1871 zou de Royal Albert Hall voltooid worden. Dit als onderdeel van de South Kensington Estate waarvan ook het Imperial College of Science, Technology & Medecine,, de Royal College of Art, het Victoria and Albert Museum, het Royal College of Music en de Royal Geographical Society deel uitmaken.

Oogverblindend

Geheel volgens de wensen is de Royal Albert Hall een oogverblindende zaal geworden, met exact 5.222 zitplaatsen die allemaal een even goed zicht bieden op wat zich op het podium afspeelt. Sinds op oprichting in 1871 is de Royal Albert Hall jaar in jaar uit optimaal gebruikt om het beste van het beste naar Londen te brengen voor een kritisch maar gul publiek. Er in een gezegde in de showwereld dat zegt dat iedereen die het in de ‘Hall’ maakt de wereld aan kan.
De Royal Albert Hall is intussen deel geworden van het collectieve geheugen. De allergrootste moderne muzikanten en klassieke orkesten hebben er gestaan en beschouwen hun optredens in de ‘Hall’ (zoals het naam in de volksmond wordt afgekort) als een absoluut hoogtepunt in hun carrière. Dat heeft niet alleen te maken met de schitterende zaal en de locatie aan Hyde Park in Londen, maar ook het prestige.
Leden van de Britse koninklijke familie hebben een speciale band met ‘hun’ zaal, en allen passeren ze wat graag de revue om een optreden mee te pikken. Van Queen Elizabeth tot Prins Charles en wijlen Prinses Diana, allemaal kijken en keken ze uit naar een avondje cultuur van de bovenste plank. Vooral Diana was gek op een voorstelling in de ‘Hall’ en hield ervan achteraf in de coulissen met de artiesten een praatje te slaan.
Het was ook hier dat wijlen John Lennon de opmerking maakte dat de leden van de koninklijke familie in plaats van te applaudisseren evengoed met hun juwelen konden rammelen… Een grapje dat de zanger best vergeven werd, want later zou hij een koninklijk ereteken krijgen dat hij wat graag aanvaardde.
Voor een artiest bestaat er geen grote bekroning dan een welwillende wuivende hand van de koningin vanuit haar persoonlijke box. Het zijn slechts de absolute groten der aarde die het voorrecht gekregen hebben in die box geïnviteerd te worden en met een glas van de allerbeste champagne van een topspektakel te mogen genieten.

De Hall in cijfers

De voorbije jaren haalde de Royal Albert Hall jaarlijks steeds meer dan 1 miljoen toeschouwers met in 2003 een piek van 1,2 miljoen bezoekers. Ook de website haalt jaarlijks meer dan één miljoen bezoekers. Op jaarbasis worden er ongeveer 300 optredens georganiseerd, waar onder 131 voorstellingen klassieke muziek, 13 balletvoorstellingen, 17 operaconcerten, 69 optredens in de categorie jazz, pop- en rockmuziek, 33 voorstellingen in het kader van een muziekfestival, 6 religieuze voorstellingen en een twintigtal prijsuitreikingen.
25 van die voorstellingen worden jaarlijks op de televisie uitgezonden, waaronder de wereldvermaarde BBC Proms.
De ‘Hall’ beschikt over 3 restaurants en 13 bars. De koks staan steeds klaar om op alle koninklijke culinaire wensen in te gaan.
Van 1997 tot december 2003 onderging de ‘Hall’ tussen de optredens door een grote opsmukoperatie. Aan de renovatiewerken hing een prijskaartje van 70 miljoen pond, opgehoest door de Arts Council Lottery Fund en het Heritage Lottery Fund. Opzet was niet alleen enkele noodzakelijke herstellingen uit te voeren, maar uiteindelijk de droom van Prins Albert helemaal te laten uitkomen. De prins wilde namelijk van de Royal Albert Hall ‘de beste in Europa op het vlak van geluid, zichtbaarheid en comfort’ maken.
Een realisatie die vlot verwezenlijkt werd, en sinds 2 april 2004 kunnen toeristen tijdens de dag nu ook de ‘Hall’ bezoeken. Zo krijgt de bezoeker de kans om de technische voorbereidingen en de repetities van de show van die avond te volgen. Professionele gidsen zorgen hierbij voor een wandeling door de geschiedenis van het gebouw, met als hoogtepunt een bezoekje aan de Royal Retiring Room en de Queen’s Box, de persoonlijke vertrekken van de Britse koninklijke familie.