Soorten antieke juwelen

Als we het over antieke juwelen hebben, bedoelen we eigenlijk een veelvoud aan sieraden waarmee we verschillende delen van ons lichaam tooien. We zetten de voornaamste even op een rijtje. Namelijk ringen, armbanden, halskettingen, broches, hangers, oorbellen en oorringen

Ringen

Een ring is een sieraad dat men klassiek rond de vinger draagt. In relatie tot de verloving en het huwelijk is het een belangrijke formele uiting van de belofte tot trouw. Het feit dat een ring gene begin of einde kent speelt hierbij zeker een rol. Intussen is de ring heel wat ‘gewoner’ geworden en dragen vele vrouwen maar ook mannen er minstens een gewoon omdat ze hem mooi vinden. Gebruikte materialen zijn onder meer goud en zilver, maar ook andere metalen zijn intussen erg populair geworden.

Armbanden

Een armband is een sieraad dat rond de arm, met name rond de pols, gedragen wordt en het kan ook een onderscheiding om de bovenarm zijn (bijvoorbeeld de aanvoerdersarmband bij het voetbal of een rouwband).
Een armband kan tal van vormen en materialen hebben. Hij kan gemaakt zijn uit kralen, zilver, goud, staal, koper maar ook eenvoudige materialen zoals wol of textiel.
Een ander soort armbanden zijn de zogenaamde spikes, gedragen ion de metal en gothic cultuur.

Halskettingen

Halskettingen worden zoals het woord het al zegt rond de hals gedragen. Een synoniem is collier. Ze kunnen een functionele functie hebben zoals in de oudheid bij de hogepriesters.
Er bestaan ook enkelkettingen, dit vooral in de oosterse cultuur waar ze naast een esthetische ook een erotische functie hebben.

Broches

Broches worden op de kledij gespeld, of kunnen ook dienen om bepaalde kledingstukken aan elkaar vast te maken. De Romeinen maakten er al veelvuldig gebruik van en noemden het ‘fibula’. Over elkaar gedrapeerde en met een fibula vastgehouden kledij stond er bekend als een teken van beschaving.
Bij ons heeft de broche intussen een oubollig imago, maar dit sieraad raakt lanzaam toch weer in de mode.

Hangers

Bij een halsketting hoort ook vaak een hanger. Vroeger werden ze ook aan touwen of veters gedragen. Door gebruik van schakels in de halsketting werd het een beweeglijk juweel en werd het mogelijk het hele sieraad van edelmetaal te maken, dus zowel de ketting als de hanger.
Hangers kunnen naar keuze hol of massief zijn.

Oorbellen en oorringen

Oorbellen worden intussen allang niet meer uitsluitend door vrouwen of piraten gedragen. Het is door de eeuwen heen een populair juweel dat naar keuze erg kostbaar kan zijn of uit eenvoudig materiaal gemaakt.
Een oorring of oorbel is in feite een piercing, want er moet een gaatje door de oorlel gemaakt worden. Een sieraad dat aan de oorlel geschroefd wordt noemen we een oorknopje.

Antieke juwelen en sieraden in alle maten

Bekijk HIER een filmpje over de aankoop en verkoop van antieke juwelen en sieraden

Als we het over antieke juwelen hebben, bedoelen we een veelvoud aan sieraden die we rond verschillende lichaamsdelen zoals vingers, polsen, de hals etc. kunnen hangen.. We zetten de voornaamste even op een rijtje. Het gaat om ringen, armbanden, halskettingen, broches, hangers, oorbellen en oorringen.

Broches

Broches worden op de kledij gespeld, of kunnen ook dienen om bepaalde kledingstukken aan elkaar vast te maken. De Romeinen maakten er al veelvuldig gebruik van en noemden het ‘fibula’. Over elkaar gedrapeerde en met een fibula vastgehouden kledij stond er bekend als een teken van beschaving.
Bij ons heeft de broche intussen een oubollig imago, maar dit sieraad raakt door de invloed van filmsterren langzaam toch weer in de mode.

Armbanden

Een armband is een sieraad dat rond de arm, met name rond de pols, gedragen wordt, maar het kan ook een onderscheiding om de bovenarm zijn (bijvoorbeeld de aanvoerdersarmband bij het voetbal of een rouwband).
Een armband kan tal van vormen en materialen hebben. Hij kan gemaakt zijn uit kralen, zilver, goud, staal, koper maar ook eenvoudige materialen zoals wol of textiel.
Een ander soort armbanden zijn de zogenaamde spikes, gedragen ion de metal en gothic cultuur.

Halskettingen

Halskettingen worden zoals het woord het al zegt rond de hals gedragen. Een synoniem is collier. Ze kunnen een functionele functie hebben zoals in de oudheid bij de hogepriesters.
Er bestaan ook enkelkettingen, dit vooral in de oosterse cultuur waar ze naast een esthetische ook een erotische functie hebben.

Hangers

Bij een halsketting hoort ook vaak een hanger. Vroeger werden ze ook aan touwen of veters gedragen. Door gebruik van schakels in de halsketting werd het een beweeglijk juweel en werd het mogelijk het hele sieraad van edelmetaal te maken, dus zowel de ketting als de hanger.
Hangers kunnen naar keuze hol of massief zijn.

Oorbellen en oorringen

Oorbellen worden intussen allang niet meer uitsluitend door vrouwen of piraten gedragen. Het is door de eeuwen heen een populair juweel dat naar keuze erg kostbaar kan zijn of uit eenvoudig materiaal gemaakt.
Een oorring of oorbel is in feite een piercing, want er moet een gaatje door de oorlel gemaakt worden. Een sieraad dat aan de oorlel geschroefd wordt noemen we een oorknopje.

Ringen

Een ring is een sieraad dat men klassiek rond de vinger draagt. In relatie tot de verloving en het huwelijk is het een belangrijke formele uiting van de belofte tot trouw. Het feit dat een ring gene begin of einde kent speelt hierbij zeker een rol. Intussen is de ring heel wat ‘gewoner’ geworden en dragen vele vrouwen maar ook mannen er minstens een gewoon omdat ze hem mooi vinden. Gebruikte materialen zijn onder meer goud en zilver, maar ook andere metalen zijn intussen erg populair geworden.

De sieraden van de Maya’s

De Maya’s hadden hun eigen kalender, hun eigen schrift en hielden geboortedagen, trouwdagen en militaire overwinningen bij. Ze maakten ook literatuur, zoals de beroemde Popol Vuh en de Chilam Balam en waren uitstekende wiskundigen. Eén van de belangrijkste dingen die de Maya bereikt hebben op dit gebied is dat zij de nul hebben uitgevonden. Ook hechtten ze groot belang aan sieraden en juwelen.

De Maya ontwikkelden de positionele nummering, wat zelfs nog niet door de Romeinen was uitgevonden. Hun Schrift was in de vorm van een plaatjestaal (beeldschrifttekens) in steen gebeiteld en geschilderd op muren, schors, hertenhuid en aardewerk. Omdat er nog steeds beeldschrifttekens worden ontdekt, ontcijferd en vertaald groeit de kennis over de Maya nog iedere dag.
Hun astronomen berekenden de lengte van het zonnejaar met een verbazingwekkende nauwkeurigheid en de Dresden Codex bevat nauwkeurige maantabellen en een methode om maansverduisteringen te voorspellen.

Kunst en architectuur

De Maya’s waren gerenommeerde architecten die steden bouwden met piramides, tempels, paleizen, balvelden, zweetbaden en marktpleinen. Het kalksteen dat ze gebruikten voor het bouwen kwam uit de streek waar ze woonden, het Yucatán schiereiland. Hier vonden ze ook vuursteen voor metselwerk.
De Maya’s hielden van het ontwerpen en beschilderen van aardewerk en hakten figuren uit in steen en hout. De versiering van hun aardewerk varieerde van simpele decoratieve motieven tot ingewikkelde, elegante, felgekleurde afbeeldingen van dieren en mensen. Jade, een edelsteen, werd gebruikt voor decoratieve ornamenten.

Het volk

De Maya’s waren over het algemeen klein gebouwd met brede hoofden en dun, steil haar. Ze hadden brede en opvallende jukbenen met duidelijk gevormde lippen en scheve ogen. Aan de voor- en achterkant van het hoofd van pasgeboren baby’s werden twee planken gebonden om zo het klassieke Maya profiel te krijgen.

Juwelen en sieraden

De kleding van de verschillende klassen is terug te vinden in beelden en figuren van klei uit het Maya tijdperk. Hun kleding was gemaakt van katoen en dierenhuiden. Ter versiering droegen ze enorme veren hoofdtooien, kettingen, oorbellen, neusringen, ringen en armbanden. Voor hun sieraden gebruikten ze jade, schelpen, botten, obsidiaan, goud en koper.
In de Maya cultuur waren de hoge priesters en edelen de heersende klasse. Het merendeel van de bevolking bestond uit boeren, ambachtslieden, krijgers en handelaren.

Het geloof

Het geloof speelde een grote rol in het leven van de Maya en hun ceremonies bestonden uit veel muziek en dans. Ze geloofden dat het leven werd geregeld door de Goden, die hen alles gaven, van gewassen tot een goede gezondheid en regen.
Ze geloofden ook dat de mens was ontstaan uit maïs. Hun belangrijkste God was Itzamná, die de oorspronkelijke maker en meester was van vuur. De Maya aanbeden ook de Gevederde Slang die zij kenden als “Kukulcán” en de Azteken kende deze als “Quetzalcóatl”. De god van de regen was Chac.

Bron: www.ontdekmexico.com

Sieraden in de Oudheid

Sieraden zijn altijd een teken van rijkdom en macht geweest. Ook in de Klassieke Oudheid droegen de mensen al sieraden. Zowel mannen als vrouwen.

Sieraden voor mannen

Mannen droegen alleen een ring, hun zegelring. Hiermee kon hij zijn brieven verzegelen. De afbeelding koos hij vaak zelf. Sulla had een ring waarop de gevangen Jugurtha stond afgebeeld. Caesar droeg een ring met de gewapende Venus, Augustus droeg eerst een ring met een sfinks, laten met de buste van Alexander de Grote en uiteindelijk een ring met zichzelf erop. Pas in de keizertijd begonnen ze meer dan alleen een ring te dragen. Deze ringen hadden vaak een grote waarde doordat er edelstenen in verwerkt waren. De ringen werden gemaakt van goud, zilver, lood, zink of brons. Senatoren hebben lange tijd alleen een ijzeren ring gedragen. Dit was een teken van hun hoge rang.
Vaak geloofden de mensen dat een ring een magische kracht had. Vooral als de ring een edelsteen bevatte. De ring werd dan een talisman.

Sieraden voor vrouwen

Vrouwen droegen ook ringen. Deze ringen waren vaak fijner en eleganter afgewerkt dan die van de mannen. Verder pronkten ze graag met prachtige sierspelden, haarspelden, haarbanden, oorbellen, armbanden, halssnoeren, halskettinkjes en enkelbandjes.
Vrouwen droegen ook vaak kransen en diademen (versierde hoofdbanden). Kransen van bladen van een eik, laurierstruik of een olijfboom werden op religieuze feesten gedragen. Ze dienden ook als teken van overwinning. Kransen van bladgoud werden als sieraad voor een overledene gemaakt. Ze symboliseerden de hoop op de ultieme overwinning, die op de dood.
Romeinse sieraden waren vaak geïnspireerd door Griekse en Etruskische voorbeelden, maar werden zwaarder, luxueuzer en duurder gemaakt.
Uit plinius de Oude zijn we te weten gekomen dat Lollia Paulina, een van de echtgenotes van Caligula, een keer juwelen droeg ter waarde van veertien miljoen sestertiën. Een sertertius bevat 0,072 gram goud, dat betekent dat ze iets meer dan duizend kilo goud droeg.
Armbanden werden rond de pols, de bovenarm of rond de enkel gedragen. Ze bestonden uit een eenvoudige platte cirkel uit brons, goud of zilver. Zo’n armband kon hol zijn of gemaakt zijn uit massief metaal. Soms was de cirkel onderbroken, het uiteinde paste dan in het andere. Vaak werden sieraden gemonteerd in een armband. Een filigraan was een fijne en kostbare bewerking van het edelmetaal. Hierbij werden zeer dunne metaaldraden samen gelast en vormen de kostbare versiering van een armband. Mannen droegen zelden armbanden.
Ook aan kettingen hechtten Romeinen zeer veel waarde. Ze dachten ook dat sommige kettingen magisch krachten hadden die de drager beschermden tegen allerlei kwalijke ziektes of tegenslagen.
In het begin van de Republiek bestond er een wet die vrouwen verbood meer dan één ons goud te bezitten. In de senaat werd fel gedebatteerd of deze wet afgeschaft moest worden of niet.
Seneca vond dat vrouwen hun vermogen met zich meedroegen. En voornamelijk aan de oren. Romeinse vrouwen hadden dan ook meerdere hangers in hun oren. Een beschrijving van een riem uit Ithaka: de riem bestond uit een gouden lint met een knoop als sluiting. Aan elke zijde van de knoop zijn er drie koorden verbonden met de riem door een ring geplaatst boven een masker van Silenus, opnieuw eindigend in granaatsteen.

Sieraden voor kinderen

De kinderen droegen bij de toga een bulla, een amulet aan een halsketting. Dit kreeg hij waarschijnlijk tijdens een naamgevingsceremonie enkele dagen na zijn geboorte.

Met dank aan www.scholieren.com/werkstukken

Boeken over sieraden

Voor de liefhebber van juwelen en antieke sieraden zijn er heel wat interessante boeken op de markt. We zetten er enkele voor u op een rijtje.

Auteur
Miller Judith
Taal
Nederlands
Uitgever
Terra – Lannoo, Uitgeverij
Prijs
€ 16,95
Status
Uitverkocht
ISBN
9789058977526
AWS
A – algemeen boek
Uitvoering
Paperback
Verschijningsdatum
21-10-2007
Druknummer
1
Formaat
17x14x3 cm
Gewicht
616 g
Pagina’s
400

Variërend van flonkerende diamanten unica tot gedurfde moderne sieraden en kettingen, armbanden en broches van bakeliet Sieraden brengt de mooiste stukken van de afgelopen eeuw in beeld. Met meer dan 400 ontwerpen, een A-Z van ontwerpers en natuurlijk een overzicht van het werk van grootheden als Dior, Chanel en Schiaparelli Een naslagwerk dat geen enkele sieradenverzamelaar of -liefhebber zal willen missen.

Sieraden van Fimo

Auteur
Brun M.
Taal
Nederlands
Uitgever
Tirion Creatief
Prijs
€ 14,95
Status
Uitverkocht
ISBN
9789021337807
AWS
A – algemeen boek
Uitvoering
Paperback
Verschijningsdatum
01-07-2007
Druknummer
1
Formaat
26x21x0.8 cm
Gewicht
330 g
Pagina’s
78
Illustraties
JA
Illustrator
Mussotte B.
Redacteur/Samensteller
Timmerman T.
Vertaler
Beukers L.

Tot kralen gevormd en geregen aan koordjes, linten of kettingen verandert fimo in een prachtig sieraad. Een romantische armband, een mooie hanger aan een leren koord en felgekleurde oorbellen. Elk ontwerp biedt een nieuwe creatieve uitdaging.
Fimo is een veelzijdig materiaal, waarmee je de meest uiteenlopende resultaten kunt bereiken. Zo verander je de klei net zo gemakkelijk in marmer of hout- gemengd met zand of goud – als in maansteen, amber, paarlemoer of zelfs ebbenhout!
In dit boek vind je meer dan veertig sieraden gemaakt met fimo. Laat je leiden door de stapsgewijze beschrijvingen en de duidelijke illustraties en ontdek de geheimen van deze bijzondere klei.
Laat je fantasie de vrije loop en ontwikkel een elegante stijl voor zeer persoonlijke sieraden van fimo!

Parelpracht
sieraden van parels en facetkralen

Ondertitel
sieraden van parels en facetkralen
Auteur
Radsma – Rietveld A.
Taal
Nederlands
Uitgever
Tirion Creatief
Prijs
€ 14,95
Status
Uitverkocht
ISBN
9789021337739
AWS
A – algemeen boek
Uitvoering
Paperback
Verschijningsdatum
01-07-2007
Druknummer
1
Formaat
25.9x19x0.8 cm
Gewicht
278 g
Pagina’s
63
Illustraties
JA
Illustrator
Raaijmakers H.

De parel, een elegante kraal met een luxueuze uitstraling, is de basis voor een stijlvol boek. Groot, klein,
opvallend of juist heel subtiel, het boek bevat een keur aan sieraden om zelf te maken. De duidelijke werkbeschrijving zorgt ervoor dat zowel de beginner als de gevorderde met veel plezier aan de slag gaat. Met aansprekende en inspirerende voorbeelden voor het maken van halssieraden, armbanden en oorbellen.

Antieke sieraden bij de Grieken en de Romeinen

Sieraden zijn altijd een teken van rijkdom en macht geweest. Ook in de Klassieke Oudheid droegen de mensen al sieraden. Zowel mannen als vrouwen.

Sieraden voor mannen:

Mannen droegen alleen een ring, hun zegelring. Hiermee kon hij zijn brieven verzegelen. De afbeelding koos hij vaak zelf. Sulla had een ring waarop de gevangen Jugurtha stond afgebeeld. Caesar droeg een ring met de gewapende Venus, Augustus droeg eerst een ring met een sfinks, laten met de buste van Alexander de Grote en uiteindelijk een ring met zichzelf erop. Pas in de keizertijd begonnen ze meer dan alleen een ring te dragen. Deze ringen hadden vaak een grote waarde doordat er edelstenen in verwerkt waren. De ringen werden gemaakt van goud, zilver, lood, zink of brons. Senatoren hebben lange tijd alleen een ijzeren ring gedragen. Dit was een teken van hun hoge rang.
Vaak geloofden de mensen dat een ring een magische kracht had. Vooral als de ring een edelsteen bevatte. De ring werd dan een talisman.

Sieraden voor vrouwen:

Vrouwen droegen ook ringen. Deze ringen waren vaak fijner en eleganter afgewerkt dan die van de mannen. Verder pronkten ze graag met prachtige sierspelden, haarspelden, haarbanden, oorbellen, armbanden, halssnoeren, halskettinkjes en enkelbandjes.
Vrouwen droegen ook vaak kransen en diademen (versierde hoofdbanden). Kransen van bladen van een eik, laurierstruik of een olijfboom werden op religieuze feesten gedragen. Ze dienden ook als teken van overwinning. Kransen van bladgoud werden als sieraad voor een overledene gemaakt. Ze symboliseerden de hoop op de ultieme overwinning, die op de dood.
Romeinse sieraden waren vaak geïnspireerd door Griekse en Etruskische voorbeelden, maar werden zwaarder, luxueuzer en duurder gemaakt.
Uit Plinius de Oude zijn we te weten gekomen dat Lollia Paulina, een van de echtgenotes van Caligula, een keer juwelen droeg ter waarde van veertien miljoen sestertiën. Een sertertius bevat 0,072 gram goud, dat betekent dat ze iets meer dan duizend kilo goud droeg.
Armbanden werden rond de pols, de bovenarm of rond de enkel gedragen. Ze bestonden uit een eenvoudige platte cirkel uit brons, goud of zilver. Zo’n armband kon hol zijn of gemaakt zijn uit massief metaal. Soms was de cirkel onderbroken, het uiteinde paste dan in het andere. Vaak werden sieraden gemonteerd in een armband. Een filigraan was een fijne en kostbare bewerking van het edelmetaal. Hierbij werden zeer dunne metaaldraden samen gelast en vormen de kostbare versiering van een armband. Mannen droegen zelden armbanden.

Kettingen

Ook aan kettingen hechtten Romeinen zeer veel waarde. Ze dachten ook dat sommige kettingen magisch krachten hadden die de drager beschermden tegen allerlei kwalijke ziektes of tegenslagen.
In het begin van de Republiek bestond er een wet die vrouwen verbood meer dan één ons goud te bezitten. In de senaat werd fel gedebatteerd of deze wet afgeschaft moest worden of niet.
Seneca vond dat vrouwen hun vermogen met zich meedroegen. En voornamelijk aan de oren. Romeinse vrouwen hadden dan ook meerdere hangers in hun oren.
Een beschrijving van een riem uit Ithaka: de riem bestond uit een gouden lint met een knoop als sluiting. Aan elke zijde van de knoop zijn er drie koorden verbonden met de riem door een ring geplaatst boven een masker van Silenus, opnieuw eindigend in granaatsteen.

Sieraden voor kinderen:

De kinderen droegen bij de toga een bulla, een amulet aan een halsketting. Dit kreeg hij waarschijnlijk tijdens een naamgevingsceremonie enkele dagen na zijn geboorte.

Bron: http://www.scholieren.com

De antieke Grieken hun sieraden

Juwelen zijn om te dragen, ook bij de Grieken. Juwelen benadrukken de schoonheid van de drager en verhogen de sociale status. Wat ons nog rest, is meestal goud, maar er waren ook sieraden van zilver, brons en zelfs terracotta, al naar gelang de welvaart van de koper. De grondstof goud zelf was vooral afkomstig uit Perzië.

Losse onderdelen

Griekse juwelen zijn samengesteld uit losse onderdelen. Deze onderdelen werden uit een dunne gouden plaat in vormen gehamerd. Daarnaast werden arceringen en figuren uit het goud gegutst en werkte de ambachtsman veel met filigraan: dunne, gevlochten, gouden draden waarmee zeer fijne decoraties werden aangebracht.

Juwelen voor de goden

De Grieken offerden juwelen aan de goden en gebruikten ze ook als versiering van godenbeelden. Van al die toepassingen is weinig overgeleverd. De huidige sieraden hebben we vooral te danken aan de rijke dodencultuur in de verschillende Pontische nederzettingen. Net als bij de Egyptenaren en de Chinezen werd de grafkamer van de overledene vol gezet met noodzakelijke en nuttige voorwerpen voor de reis naar en het verblijf in het hiernamaals. De (rijke) Grieken werden begraven in grafheuvels of tumuli. In de grafheuvel van de Zeven Broers werden maar liefst dertien paardenskeletten naast de overledene aangetroffen. Gouden voorwerpen en grote juwelen werden in de grafkamer gevonden. Meer persoonlijke sieraden als oorbellen, kettingen, plaques en lauwerkransen waren op het lichaam zelf geplaatst.

Uit de schatkamers van de Hermitage

De eerste fase van de Hermitage Amsterdam werd op 28 februari 2004 voor het publiek geopend in een deel van de toekomstige behuizing van de Hermitage Amsterdam, het gebouw Neerlandia aan de Amsterdamse Nieuwe Herengracht 14. Daar werden tweemaal per jaar in zes zalen kleine wisseltentoonstellingen georganiseerd, afkomstig uit de rijke collectie van het Staatsmuseum de Hermitage te Sint-Petersburg. Iedere tentoonstelling was ruim vijf maanden te zien.

Grieks goud

Als openingstentoonstelling werd gekozen voor Grieks goud. De bekendste zalen in de Hermitage in Sint-Petersburg waren de twee schatkamers waar de collecties goud en juwelen te zien waren. Belangrijk onderdeel van deze schatkamers vormden de sieraden uit de Griekse nederzettingen rond de Zwarte Zee. Deze gouden juwelen, daterend van de 6e tot de 2e eeuw v. Chr., werden door Russische archeologen tijdens opgravingen in de 19e en 20e eeuw gevonden. In het Olympisch jaar 2004 werd een adembenemende selectie van ruim 100 topstukken uit deze verzameling gemaakt.

Fenomenale edelsmeedkunst

Het zijn voorbeelden van fenomenale edelsmeedkunst: armbanden, oorbellen, colliers en lauwerkransen, van een kwaliteit die in Nederlandse museale verzamelingen nauwelijks te vinden is. In de tentoonstelling waren voorwerpen uit alle perioden en vindplaatsen te bezichtigen, inclusief de beroemde tombes uit Nympheum en Olbia. Naast de juwelen werden objecten getoond die de sieraden in een context plaatsen: Griekse vazen met rijk versierde vrouwen, zilveren voorwerpen met sierlijke graveringen en mallen die meer vertellen over het productieproces van de juwelen.