De sentimentele waarde van antieke sieraden

Antieke sieraden hebben vaak vooral een sentimentele waarde omdat ze ons herinneren aan de persoon die ze ons gegeven heeft of van wie we ze geërfd hebben. Doorgaans liggen ze in de schuif en worden ze zelden gedragen, of het zou op speciale gelegenheden moeten zijn. Misschien toch maar even overwegen of je ze niet beter tegen cash geld kunt inruilen?

Teken van liefde en trouw

Waarom dragen mensen juwelen? Uiteraard omdat ze de ring, armband, halsketting, collier of oorring(en) mooi vinden, dat is evident. Met juwelen kan je je eigen persoonlijkheid uitdrukken en onderstrepen.
Juwelen kunnen ook een uitdrukking van trouw en liefde zijn. Niet toevallig wordt een verloving en een huwelijk traditioneel met een ring bezegeld. Een ring is rond en dit drukt uit dat de liefde oneindig is en de grenzen van de tijd overstijgt.

Erfenis

Een niet onaanzienlijk deel van de in omloop zijnde juwelen en sieraden wordt via erfenis doorgegeven aan de volgende generatie.
Het gaat vaak om opmerkelijke juwelen die je als erver op het eerste gezicht niet mooi vindt, want ze zijn afkomstig uit een andere periode toen er allicht andere modetrends op het vlak van juwelen waren.

Sentimentele waarde

Veel belangrijker hier is de sentimentele waarde. Een juweel dat je hebt geërfd van iemand die je dierbaar was, zal je koesteren als een kostbaar kleinood ook al heeft het op zich geen grote waarde. Dergelijke juwelen worden zelden of nooit gedragen, tenzij bij speciale gebeurtenissen zoals (familie)feesten waarbij de nagedachtenis van de overledene op die manier nog eens extra in de aandacht gezet wordt.

Waardebepaling

Zelfs al ben je niet van plan je oude juwelen te verkopen, toch kan het nooit kwaad ze door een expert eens te laten schatten. Wellicht heb je jezelf al afgevraagd hoeveel ze nu echt waard zijn, ook al is het niet je bedoeling ze te verpatsen.
Eens je weet hoeveel je juwelen waard zijn, heb je nog de keuze om ze opnieuw in de kluis te leggen en af en toe te dragen.
Kan je echter de centen goed gebruiken, dan is het zeker het overwegen waard om ze toch te verkopen. Gaat het om juwelen uit een erfenis, dan hoef je je niet schuldig te voelen. De persoon die ze je geschonken heeft kreeg of kocht het juweel zelf destijds als een vorm van investering, en ze inruilen tegen baar geld is dus zeker geen schande.

Juweel van eigen keuze

Met het verkregen geld kan je ook weer allerlei leuke dingen doen. Ofwel beleg je het in een of andere investering zoals aandelen, kasbons, obligaties, of edelmetalen als goud en zilver.
Of waarom niet gewoon jezelf eens lekker verwennen? Met het geld van je oude juwelen kan je een nieuw juweel of sieraad kopen of wie weet zelfs naar je eigen inzichten laten maken.
Dan sla je twee vliegen in één klap en heb je niet alleen een nieuw, eigentijds juweel maar ook nog eens een dat helemaal naar je eigen zin is.

De Kerk bezit heel wat oude juwelen

Het is lange tijd een traditie geweest dat rijke – maar ook minder gefortuneerde – burgers een deel van, of in sommige gevallen zelfs de volledige, hun erfenis aan de Kerk schonken. Hiermee hoopten ze na een al dan niet zondig leven genade af te dwingen en de toegang tot de hemel te krijgen.

Oude juwelen en zilver voor de kerk van Middelharnis

Voor de katholieke Kerk waren deze schenkingen van groot belang. Vaak konden ze hiermee de bouw of eventuele dure herstellingen betalen, zoals de kerk van Middelharnis die tot tweemaal toe door brand verwoest werd waardoor het interieur nog maar weinig historische elementen meer bevat.
Het gaat om een kruiskerk met een herkenbare laatgotische bouwstijl waarvan de bouw waarschijnlijk direct na de bedijking in 1465 begonnen is.
Al in 1467 werd er zilver en juwelen aan de kerk geschonken om de bouw te helpen bespoedigen.

Bedevaartskapel (Izenberge)

De verering van de Heilige Maagd Maria te Izenberge gaat tot terug de 14de eeuw. Deze verering kreeg een belangrijke stimulans door een nieuwe reeks mirakelen vanaf 1633.
In 1772-1774 werd de kapel classicistisch aangekleed met een altaar, koorafsluiting, muurbeschot, de bustes van de vier westerse kerkvaders en een doksaal met orgel van de Bruggeling A.J. Berger
.Tot de vermeldenswaardige schilderijen behoren Vigor Boucquets altaarstuk ‘Kroning van Maria’ en een reeks devotieschilderijen uit de 17de-18de eeuw die de mirakelen van Onze-Lieve Vrouw van Barmhartigheid voorstellen. De kapel bewaart tevens een belangrijke kerkschat met allerlei schenkingen van juwelen van de plaatselijke notabelen, die in ruil extra in de gebeden van de priesters herdacht werden.

De kerk als tentoonstellingsruimte voor juwelen

Een kerk doet ook dienst als tentoonstellingsruimte, zo bijvoorbeeld de kunst- en antiekbeurs Antiqui in de Grote Kerk van Breda. De behoorlijk imposante architectuur van deze kerk is een uiterst geschikte locatie..
Het aanbod bestaat uit ondermeer stijlvolle meubelen, vroeg Nederlands zilver, geslepen glaswerk, allerlei zeldzame juwelen, kostbare sieraden en Art-Deco-keramiek.

Pronken met juwelen in de kerk

Soms is de kerk ook de plaats om met je juwelen te pronken. De grootste kerk van Bangalore is de St Marc’s Cathedral, behorend tot de Church of South India (bekend als de CSI). De CSI ontstond in 1947 door het samenbrengen van vier grote missiekerken en is nu het grootste protestantse kerkgenootschap van Zuid-India.
Qua liturgie heeft de kerk de meeste invloed ondergaan van de Anglicanen en dat maakt dat de diensten in de CSI niet erg goed vergelijkbaar zijn met gelijkaardige protestantse diensten in Nederland. Van begin tot eind is de dienst op papier vastgelegd en bijna alle gebeden bestaan uit een wisselwerking tussen de predikant en de gemeente.
De St Marc’s Cathedral is geen doorsnee CSI-kerk want alleen de hoogste klasse van de protestanten komt er wekelijks de dienst bijwonen. ,,Een kerk voor rijkelui!” is de ongezouten mening van dr B.K. Pramanik, directeur van het Indiase Bijbelgenootschap, gevestigd in Bangalore.
,,Mensen komen er om sari’s en juwelen te kijken.” Een oud-testamenticus, behorend tot de redelijk welvarende middenklasse van India, vertelde: ,,Mijn vrouw voelt zich niet thuis in de St Marc’s; ze heeft te weinig juwelen.”

Indische juwelen behoren tot de mooiste antieke sieraden

Vooral vrouwen zochten al in de oudheid naar manieren om zichzelf te versieren en zo aantrekkelijker te maken voor het andere geslacht, daar waar mannen toen vooral sieraden in de vorm van amuletten droegen om zichzelf van de anderen te onderscheiden, hun status te onderstrepen en bij wijze van geluksbrenger. In deze aflevering kijken we bij wijze van voorbeeld naar de geschiedenis van Indische juwelen

Diverse materialen

Door de loop der eeuwen werden tal van verschillende materialen gebruikt om juwelen en sieraden mee te maken, gaande van metalen zoals koper, ijzer en tin tot leder, glas en huid over zilver, diamant, smaragd en zo verder. Toch blijft goud het meest populaire en gegeerde materiaal, dat helaas niet voor iedereen weggelegd is.

Indische juwelen

In de Indische cultuur kan een huwelijksceremonie niet slagen zonder gouden juwelen. Gouden sieraden zijn er al sinds vele eeuwen ter beschikking in de vorm van oorringen, hangers, halskettingen, colliers, neusringen en knopjes, enkelbanden, armbanden, polsbanden en noem maar op.
Doorheen de eeuwen zijn de Indiërs een eigen stijl in het maken van juwelen en sieraden gaan ontwikkelen met veel oog voor details. Dit met heel veel aandacht voor de mode, en vaak worden de kledij en de juwelen op elkaar afgestemd om zo de volmaakte harmonie te bereiken en de drager extra in het zonnetje te zetten als zijnde een eigen persoonlijkheid binnen de maatschappij.

Meisjes en vrouwen

Ook de schoolgaande meisjes waren en zijn zich in India al bewust van hun eigen identiteit, die ze uitdrukken door heel fijne gouden halskettingen en ringen. Vrouwen daarentegen droegen en dragen bij feestjes zware gouden juwelensets zoals colliers en ringen.
Maar ook Indische mannen houden traditioneel van juwelen. Ze hebben een duidelijke voorkeur voor gouden kettingen en de Indische juwelen- en sieradenmarkt heeft voor elk wat wils ter beschikking.

Bollywood

De Indische juwelenmarkt is duidelijk ook schatplichtig aan Bollywood, de Indische filmindustrie die veel groter is dan de Amerikaanse tegenhanger Hollywood en jaarlijks een massa films voortbrengt die in grote delen van de wereld populair zijn.
In deze Indische films zijn klassiek prachtige vrouwen en mannen te zien die schitterende juwelen dragen en zo een belangrijk rolmodel zijn. Niet alleen voor de Indiërs zelf, want ook grote sterren zoals prinses Diana, Jennifer Lopez, Sharon Stone, Jennifer Aniston, Hilary Clinton en Madonna lieten zich door deze films inspireren om fier met moderne en antieke Indische sieraden en juwelen uit te pakken.
Niet te verwonderen dus dat de Indische juwelenkunst al vele eeuwen hoog aangeschreven staat. Dit niet alleen in India zelf en buurland Pakistan, maar ook in Amerika, Canada, het Verenigd Koninkrijk, Australië en grote delen van Europa.
De designs van de Indische juwelenontwerpers leiden tot verbazingwekkende resultaten die dankzij hun verfijning en vakmanschap velen zullen bekoren. Ook bij wijze van belegging, want ze stijgen jaar na jaar in prijs. Zeker het overwegen waard.

Jommekesalbum Schattenjagers in Bokrijk

Schattenjagers in Bokrijk is de titel van het 251e stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door Studio Jef Nys. Het album verscheen op 4 augustus 2010. Dit is het eerste album waar Gerd Van Loock het scenario voor heeft bedacht.

Personages

In dit verhaal spelen de volgende personages mee:
Jommeke, Flip, Filiberke, Professor Gobelijn, Annemieke en Rozemieke, Pekkie, Choco, Anatool, Marie, Teofiel, Kwak, Boemel, Gravin van Stiepelteen, Odilon, Fifi en De begijntjes.

Verhaal

Bij een televisiestudio zitten ze met een probleem. Niemand kijkt nog naar hun programma’s. De directeur grijpt in en doet een oproep aan alle mensen. Hij vraagt om een nieuw idee. De bedenker van een nieuw kijkcijferkanon zal ook rijkelijk beloond worden. Later op de dag gaat Jommeke naar Filiberke. Filiberke zijn fantasie is werkelijk onbegrensd. Hij is weer een spelletje aan het spelen, namelijk tijdreiziger met zijn supertijdmachine.
Wanneer Jommeke dit ziet, krijgt hij een fantastisch idee. Hij stapt meteen naar de directeur van het televisiestudio en legt hem uit om een zogenaamde teletijdmachine te gebruiken. Met behulp van twee simpele zielen kan een reis naar het verleden in beeld gebracht worden. Flip kan alles filmen door een speciale bril met ingebouwd zendertje die de beelden rechtstreeks naar de regiekamer stuurt. De directeur vindt het idee prachtig. Professor Gobelijn maakt een nepteletijdmachine, wanneer je de sleutel omdraait, komt er een automatisch slaapverwekkende gas vrij. Tijdens de diepe slaap kan dan alles inorde worden gebracht om de simpele zielen bij het ontwaken zich 100 jaar terug in de tijd te wanen.
De simpele zielen zijn niemand minder dan Kwak en Boemel. Bovendien zullen heel wat inwoners hun medewerking verlenen. Ze doen alsof ze zogenaamde voorouders van de huidige bewoners zijn. De perfecte locatie om dit te doen is Bokrijk uiteraard. Jommeke maakt met de computer een nepartikel dat hij in het wetenschappelijk tijdschrift zet. Kwak en Boemel geloven het bestaan van de tijdmachine echt. Ze dromen al van een rooftocht in het verleden. Die nacht trekken ze naar het domein van Gobelijn en stelen de teletijdmachine. Flip filmt alles.
Intussen doet het slaapgas zijn werk en iedereen vertrekt richting Bokrijk. Wanneer Kwak en Boemel ontwaken denken ze al snel aangekomen te zijn in Zonnedorp van 100 jaar geleden. Ze begeven zich al snel op het roverspad. Doch Anatool, die het spel meespeelt, krijgt iets te horen over kostbaar zilver dat tentoongesteld is in het museum van Bokrijk. Hij steelt het zilverwerk. Kwak en Boemel hebben de zogenaamde bewoners van lang geleden gedwongen al hun waardevolle spullen op een kar te laden. Met de kar vastgemaakt aan de tijdmachine willen ze terug naar de huidig tijd. Het slaapgas doet een tweede maal zijn werk. Wanneer ze ontwaken zijn ze aan de schandpaal geketend. Kwak en Boemel krijgen eerst de schuld van de diefstal van het zilverwerk. Maar meteen wordt duidelijk wie echt met het zilver is gaan lopen. Anatool kan al snel ingerekend worden door de politie. Kwak en Boemel wordt duidelijk gemaakt dat alles nep is. Ze zijn niet echt blij omdat ze belachelijk zijn gemaakt voor heel Vlaanderen. Tot het moment de directeur van de televisiestudio hen een beloning overhandigd. Alles is vergeten en vergeven.

www.wikipedia.be