De Kerk bezit heel wat oude juwelen

Het is lange tijd een traditie geweest dat rijke – maar ook minder gefortuneerde – burgers een deel van, of in sommige gevallen zelfs de volledige, hun erfenis aan de Kerk schonken. Hiermee hoopten ze na een al dan niet zondig leven genade af te dwingen en de toegang tot de hemel te krijgen.

Oude juwelen en zilver voor de kerk van Middelharnis

Voor de katholieke Kerk waren deze schenkingen van groot belang. Vaak konden ze hiermee de bouw of eventuele dure herstellingen betalen, zoals de kerk van Middelharnis die tot tweemaal toe door brand verwoest werd waardoor het interieur nog maar weinig historische elementen meer bevat.
Het gaat om een kruiskerk met een herkenbare laatgotische bouwstijl waarvan de bouw waarschijnlijk direct na de bedijking in 1465 begonnen is.
Al in 1467 werd er zilver en juwelen aan de kerk geschonken om de bouw te helpen bespoedigen.

Bedevaartskapel (Izenberge)

De verering van de Heilige Maagd Maria te Izenberge gaat tot terug de 14de eeuw. Deze verering kreeg een belangrijke stimulans door een nieuwe reeks mirakelen vanaf 1633.
In 1772-1774 werd de kapel classicistisch aangekleed met een altaar, koorafsluiting, muurbeschot, de bustes van de vier westerse kerkvaders en een doksaal met orgel van de Bruggeling A.J. Berger
.Tot de vermeldenswaardige schilderijen behoren Vigor Boucquets altaarstuk ‘Kroning van Maria’ en een reeks devotieschilderijen uit de 17de-18de eeuw die de mirakelen van Onze-Lieve Vrouw van Barmhartigheid voorstellen. De kapel bewaart tevens een belangrijke kerkschat met allerlei schenkingen van juwelen van de plaatselijke notabelen, die in ruil extra in de gebeden van de priesters herdacht werden.

De kerk als tentoonstellingsruimte voor juwelen

Een kerk doet ook dienst als tentoonstellingsruimte, zo bijvoorbeeld de kunst- en antiekbeurs Antiqui in de Grote Kerk van Breda. De behoorlijk imposante architectuur van deze kerk is een uiterst geschikte locatie..
Het aanbod bestaat uit ondermeer stijlvolle meubelen, vroeg Nederlands zilver, geslepen glaswerk, allerlei zeldzame juwelen, kostbare sieraden en Art-Deco-keramiek.

Pronken met juwelen in de kerk

Soms is de kerk ook de plaats om met je juwelen te pronken. De grootste kerk van Bangalore is de St Marc’s Cathedral, behorend tot de Church of South India (bekend als de CSI). De CSI ontstond in 1947 door het samenbrengen van vier grote missiekerken en is nu het grootste protestantse kerkgenootschap van Zuid-India.
Qua liturgie heeft de kerk de meeste invloed ondergaan van de Anglicanen en dat maakt dat de diensten in de CSI niet erg goed vergelijkbaar zijn met gelijkaardige protestantse diensten in Nederland. Van begin tot eind is de dienst op papier vastgelegd en bijna alle gebeden bestaan uit een wisselwerking tussen de predikant en de gemeente.
De St Marc’s Cathedral is geen doorsnee CSI-kerk want alleen de hoogste klasse van de protestanten komt er wekelijks de dienst bijwonen. ,,Een kerk voor rijkelui!” is de ongezouten mening van dr B.K. Pramanik, directeur van het Indiase Bijbelgenootschap, gevestigd in Bangalore.
,,Mensen komen er om sari’s en juwelen te kijken.” Een oud-testamenticus, behorend tot de redelijk welvarende middenklasse van India, vertelde: ,,Mijn vrouw voelt zich niet thuis in de St Marc’s; ze heeft te weinig juwelen.”

Schilderijen met historische juwelen

Op Schilderijen kan je heel wat indrukwekkende historische juwelen en sieraden zien die tot de verbeelding spreken.

Schilderijen met mooie stofuitdrukkingen, baljurken en verfijnde juwelen en bloemcorsages van verse bloemen spreken altijd tot de verbeelding. Voor de tentoonstelling in het Huis van Oranje (Schloss Oranienbaum Schlossstrasse 06785 Oranienbaum-Wörlitz) werd een ruime selectie gemaakt van topstukken uit portretten van de familie van Oranje-Nassau.

In de paleiskamers worden met name de karaktervolle dames van Oranje in stijlvolle glorie aan het publiek getoond. Werken van o.a. Honthorst en van Dyck laten de verfijning zien van de stofuitdrukking, alsof u de baljurken aan kunt raken, de plooien in het kant kunt vouwen en de parels uit het canvas komen. Prinsessen behangen met sieraden en gehuld in prachtig gekleurde ensembles. Waan u in vervlogen tijden.

Op 25 april 2012 openen Koningin Beatrix en de bondspresident van Duitsland de tentoonstelling ‘Dutch Design – Huis van Oranje’ in Paleis Oranienbaum (nabij Berlijn en Dessau). Vanaf donderdag 26 april 2012 opent het paleis, voormalig woonhuis van de Nederlandse prinses ‘Vorstin Henriette Catharina van Anhalt-Dessau, Prinses van Oranje-Nassau’, haar deuren voor het grote publiek.

Grootse heropening van het paleis

Met de tentoonstelling ‘Dutch Design – Huis van Oranje’ staat het paleis een half jaar in het teken van hedendaags Nederlands ontwerp en mode in combinatie met historische objecten uit het Koninklijk Huisarchief. Nu de grootscheepse restauratie zijn voltooiing nadert wordt de grandeur van het paleis en het omringende park in ere hersteld.

Met respect voor de oorspronkelijke gebruiksfunctie worden de bijna 50 kamers ingericht met hedendaags ‘excellent craft’: meubelen, sieraden, glas- en keramische gebruiksvoorwerpen, accessoires en handgemaakte couturestukken, aangevuld met historische kunstnijverheidsobjecten en serviezen.

Vakmanschap aan het hof…

Er is werk te zien van prominente Nederlandse vormgevers waaronder Viktor & Rolf, Gijs Bakker, Hella Jongerius, Spijkers & Spijkers, Marcel Wanders, Jan Taminiau, Iris van Herpen, Bibi van der Velden, Ineke Hans, Piet-Hein Eek, Barbara Broekman en fotografie van Desiree Dolron en Eddy Posthuma de Boer. Maar ook jong talent krijgt een plek binnen de slotgracht van deze unieke locatie. Er wordt veel aandacht besteed aan de historische en hedendaagse samenwerkingen tussen ontwerpers en ambachtslieden. Tevens wordt de vakkundige restauratie van het paleis belicht.

Honthorst en van Dyck versus Nederlands ontwerp

Aan de paleismuren hangen meesterlijke portretten van o.a. Koningin Beatrix, Maxima, Amalia van Solms, Frederik Hendrik Prins van Oranje en Willem II. Honthorst en van Dyck versus Nederlands ontwerp en mode.

Temidden van ornamenten, delftsblauwe tegelwanden, koninklijke portretten, plafond- en muurversieringen komt de bloeiperiode van het paleis weer tot leven.

De restauratie van het paleis staat onder de hoge bescherming van Hare Majesteit Koningin Beatrix en de Bondspresident van Duitsland.

Adres: Schloss Oranienbaum Schlossstrasse 06785 Oranienbaum-Wörlitz

De voorliefde van de Kelten voor antieke sieraden

Antieke sieraden hebben steeds een belangrijke rol gespeeld bij de uitoefening van rituelen en plechtigheden. Ze waren niet alleen bedoeld om de drager mooier te maken en zijn persoonlijkheid uit te drukken, maar ook om bepaalde sferen op te roepen.
Een schoolvoorbeeld daarvan zijn de Kelten, voor wie rituelen van groot belang waren. Ze werden door die rituelen een met de natuur en hun voorvaderen, en ze versterkten ook het stamgevoel.

Sieraden met symboolwaarde

Keltische sieraden behoorden tot de prachtigste uit de antieke wereld. Ze steken die van de Egyptenaren zelfs naar de kroon en zijn er volgens sommigen ook de inspiratiebron voor geweest, al valt het moeilijk dit te bewijzen omdat er maar weinig Keltische juwelen bewaard gebleven zijn.

Bij het Beltanefeest droegen de Kelten groene onder– en veelkleurige bovengewaden en bloemenkronen in het haar. Ook droegen ze groene maskers vol bladeren en mysterieuze sieraden met magische motieven. Deze symbolische sieraden werden ook op het slagveld gegeven om zo de dragers moed in de strijd tegen de vijand te geven en de steun van de goden en voorvaderen af te smeken.

Make-up

Toch waren de Kelten nooit volledig naakt, ook niet bij het uitoefenen van hun rituelen en ceremonies waarbij klassiek ook het vuur een belangrijke rol speelde bij wijze van zuiverend natuurelement.
Het dragen van kleding, sieraden en een eerste vorm van ‘make-up’ was erg belangrijk voor onze Keltische voorouders. Ze droegen prachtige kronen, diademen, andere opmerkelijke hoofdtooien, handschoenen, gewaden, tartans en kazuifels in allerlei felle tinten zoals scharlakenrood, blauw, paars, rood, groen en oranje.

Textiel

De Kelten hebben eveneens een lange geschiedenis op het vlak van textiel. Weven, knopen en naaien waren een onlosmakelijk onderdeel van hun unieke magie. Ze weefden er bezweringen in en naaiden magische symbolen met een diepere betekenis op hun kleding.
Deze symbolen zijn intussen helaas verloren gegaan, maar vermoed wordt dat de Kelten er hun verbondenheid met de natuur en de stamgenoten wilden mee uitdrukken. Elke stam had zijn eigen symbolen en manieren om textiel te maken en bewerken.

Hekserij

De Kelten hadden een grote belangstelling voor versiering en droegen de meest fantasierijke kleding. Deze kleren konden van leer en andere stoffen zijn, en de kleermakers bereikten een voor die tijd zeldzaam hoog niveau.
Onder de Kelten vonden we tal van beoefenaars van de hekserij, in het bijzonder volgelingen van de Alexandrijnse en de Gardeniaanse leer.
Bij deze rituelen waren ze ofwel erg luchtig gekleed ofwel geheel naakt (skyclad). De Keltische traditie mag dan ook de voorloper van de hekserij genoemd worden. Bij deze rituelen werden de gunsten van de goden afgesmeekt en werd gevraagd om een goede jacht, visvangst, veeteelt en de zege in de strijd met de vijanden.

Antieke juwelen en sieraden in alle maten

Bekijk HIER een filmpje over de aankoop en verkoop van antieke juwelen en sieraden

Als we het over antieke juwelen hebben, bedoelen we een veelvoud aan sieraden die we rond verschillende lichaamsdelen zoals vingers, polsen, de hals etc. kunnen hangen.. We zetten de voornaamste even op een rijtje. Het gaat om ringen, armbanden, halskettingen, broches, hangers, oorbellen en oorringen.

Broches

Broches worden op de kledij gespeld, of kunnen ook dienen om bepaalde kledingstukken aan elkaar vast te maken. De Romeinen maakten er al veelvuldig gebruik van en noemden het ‘fibula’. Over elkaar gedrapeerde en met een fibula vastgehouden kledij stond er bekend als een teken van beschaving.
Bij ons heeft de broche intussen een oubollig imago, maar dit sieraad raakt door de invloed van filmsterren langzaam toch weer in de mode.

Armbanden

Een armband is een sieraad dat rond de arm, met name rond de pols, gedragen wordt, maar het kan ook een onderscheiding om de bovenarm zijn (bijvoorbeeld de aanvoerdersarmband bij het voetbal of een rouwband).
Een armband kan tal van vormen en materialen hebben. Hij kan gemaakt zijn uit kralen, zilver, goud, staal, koper maar ook eenvoudige materialen zoals wol of textiel.
Een ander soort armbanden zijn de zogenaamde spikes, gedragen ion de metal en gothic cultuur.

Halskettingen

Halskettingen worden zoals het woord het al zegt rond de hals gedragen. Een synoniem is collier. Ze kunnen een functionele functie hebben zoals in de oudheid bij de hogepriesters.
Er bestaan ook enkelkettingen, dit vooral in de oosterse cultuur waar ze naast een esthetische ook een erotische functie hebben.

Hangers

Bij een halsketting hoort ook vaak een hanger. Vroeger werden ze ook aan touwen of veters gedragen. Door gebruik van schakels in de halsketting werd het een beweeglijk juweel en werd het mogelijk het hele sieraad van edelmetaal te maken, dus zowel de ketting als de hanger.
Hangers kunnen naar keuze hol of massief zijn.

Oorbellen en oorringen

Oorbellen worden intussen allang niet meer uitsluitend door vrouwen of piraten gedragen. Het is door de eeuwen heen een populair juweel dat naar keuze erg kostbaar kan zijn of uit eenvoudig materiaal gemaakt.
Een oorring of oorbel is in feite een piercing, want er moet een gaatje door de oorlel gemaakt worden. Een sieraad dat aan de oorlel geschroefd wordt noemen we een oorknopje.

Ringen

Een ring is een sieraad dat men klassiek rond de vinger draagt. In relatie tot de verloving en het huwelijk is het een belangrijke formele uiting van de belofte tot trouw. Het feit dat een ring gene begin of einde kent speelt hierbij zeker een rol. Intussen is de ring heel wat ‘gewoner’ geworden en dragen vele vrouwen maar ook mannen er minstens een gewoon omdat ze hem mooi vinden. Gebruikte materialen zijn onder meer goud en zilver, maar ook andere metalen zijn intussen erg populair geworden.

De legeringen en gehaltes van antieke sieraden en juwelen

Bekijk HIER een filmpje over de aankoop en verkoop van antieke juwelen en sieraden

Houd je ook van antieke juwelen en sieraden? Dan leer je best het jargon kennen om bij je zoektocht met kennis van zaken te spreken.

Waardebepalende factoren van een antiek juweel

Maar wat is nu precies een antiek juweel of sieraad? Die vraag moet je zeker kunnen beantwoorden. Er zijn een aantal factoren die de waarde van een antiek juweel uitmaken. Al die factoren moeten kloppen, en het is ook steeds uitkijken naar vervalsingen.

Het vakmanschap van een antiek juweel

Vooreerst is er het esthetisch aspect. Een mooi, met vakmanschap gemaakt juweel heeft uiteraard een grotere waarde dan een juweel dat slordig en met fouten werd tot stand gebracht.

Hoe zeldzamer een juweel, hoe beter

Ook speelt de zeldzaamheid van een juweel een rol om tot een waardebepaling te komen. Heeft u een juweel uit de oudheid waarvan er maar één meer bestaat, dan heeft u wellicht de jackpot gewonnen, zeker als het volgens de regels van de kunst gemaakt heeft. Laat het zeker schatten door een expert, die er u graag een correcte prijs voor zal geven.

Gehalte van de verschillende (edel)metalen van het juweel

Maar minstens even belangrijk als de leeftijd, de zeldzaamheid en het vakmanschap van de edelsmid is het gehalte van het juweel. Met gehaltes bedoelen we de mix van de verschillende metalen waarmee het juweel gemaakt werd. Voor juwelen geldt de minimale aanwezigheid van goud, zilver en platina of een mengeling van deze drie erg kostbare edelmetalen. Hoe meer en hoe zuiverder edelmetaal in het juweel, hoe hoger ook de prijs logischerwijze zal zijn.

Karaat

De waarde van goud wordt in karaat uitgedrukt. Het uitgangspunt is simpel: 24 karaat (of 100%) noemen we zuiver goud, 14 karaat wil zeggen dat 14 van de 24 delen uit puur goud bestaat en dat de overige 10 delen gevormd worden door andere metalen of edelmetalen die aan het goud worden toegevoegd om de eigenschappen van het goud te beïnvloeden. We denken hierbij aan de hardheid van het goud, dat een zacht metaal is, maar ook de kleur, uizicht, elasticiteit en zo verder. Al deze verschillende factoren worden door de expert die het juweel maakt of die het moet verkopen of aankopen in ogenschouw genomen om de juiste prijssetting te doen.
Ook speelt de functie van het goud een rol. Goud in een stevig sieraad zal wellicht meer andere metalen bevatten omdat daar de stevigheid van belang is. Goud in een veer in een uurwerk of een veer zal misschien meer puur goud bevatten omdat het dan elastisch kunnen moet zijn.
Het is dus niet a priori zo dat goud met een hoger karaatgehalte meer waard is dan een met minder karaat. Omwille van zijn zachtheid zal puur goud namelijk sneller verslijten dan goud waaraan ook andere metalen werd toegevoegd.

Goudlegeringen verschillen van land tot land

De goudlegeringen verschillen van land tot land zonder dat daar duidelijke egels over bestaan. Het kan afhangen van de vlotte toegankelijkheid tot goud, maar evengoed van plaatselijke voorkeuren om juwelen met een bepaalde vorm of kleur te maken.
Hetzelfde kunnen we zeggen van zilver, dat andere oogverblindende edelmetaal dat bij het maken van juwelen zo vaak gebruikt wordt. Hier spelen zeker ook sentimentele redenen mee. Platina bijvoorbeeld komt dan weer bijna altijd in een erg hoge legering van 950/1000 voor.

Hans van Solt, koopman, verzekeraar en liefhebber van het landjuweel

Het is hoogst waarschijnlijk dat Hans van Solt de Jonge lid was van de Rederijkerskamer Het Wit Lavendel. Een rederijkerskamer bestond uit een groep burgers met belangstelling voor dichtkunst en toneelspel.

Antieke sieraden

Al voor het begin van de Opstand tegen Spanje [1568-1648] had koning Filip -II alle literaire uitingen verboden die kwetsend zouden kunnen zijn voor orthodoxe gelovigen of beledigend voor de clerus. Na de overgang van de Noordelijke Nederlanden naar het protestantisme ontstonden er dikwijls conflicten met calvinistische fundamentalisten die de frivoliteiten van de rederijkerskamers niet op prijs stelden. Rederijkerskamers werden door het stadsbestuur ook wel ingeschakeld bij feesten, zoals de blijde inkomst van de Landsheer of Landsvrouwe, en bij het organiseren van optochten en toneelvoorstellingen in het openbaar. In die zin bepaalden zij mede het aanzien van de stad. Zij organiseerden ook landjuwelen waarbij de kamers uit verschillende steden wedijverden in het opvoeren van toneelstukken en het houden van symbolische optochten. Tijdens een periode van luwte in de strijd met Spanje werd op 31 augustus 1606 door de oudste rederijkerskamer van Haarlem “d’ Aloude Rethorijckkamer der Pellicanisten” onder de zinspreuk Trou Moet Blycken een landjuweel uitgeschreven in het kader van de Haarlemse loterij.

Prachtwerk

Zelfs de Haarlemse rector Cornelius Schonaeus werkte met een Latijnse komedie ijverig mee. Het was een der schitterendste landjuwelen, die er in Noord-Nederland zijn gehouden, zoals o.a. blijkt uit het ‘Const-thoonende Juweel’, een prachtwerk met platen, waarin alles is opgenomen, wat daar te zien en te horen viel. De kamer bestond al sinds [of voor] 1503. Het was waarschijnlijk de secretaris van de Pellicanisten die een verslag van het landjuweel schreef, dat in het archief van de sociëteit “Trou moet blycken” bewaard is gebleven. Hij verhaalt hoe de bewindhebbers van de loterij aan het bestuur van de kamer verzochten om een landjuweel te organiseren. De stad had in het houden daarvan ten laetsten geconsenteert, om also den menschen tot een milde hant tot den armen te verwecken. Schrevelius uitte in zijn verslag van het landjuweel de wat gepeperder opvatting dat het stadsbestuur er heil in zag omdat het wel en wijsselijck gheoordeelt hadde, dat het botte volck meer door levendighe exempelen van deughden dan door [het] stomme maecksel van kostelijcke prijsen tot mildadigheydt en wercken van barmhertigheydt konde beweecht worden. Daarom had men toneelspelen [verordonneert]. Deze moesten echter niet nae de wijse van de oude Romeynen [gespeeld worden] in wulpsheydt en dertelheydt, niet schimpigh of bits, of onkuysch in de oogen van eerlijcke luyden, (…] maar heylich van inhoudt, kuysch en stichtelijck. In juli 1606 werd het programma voor het landjuweel vastgesteld, alsmede de thema’s die de rederijkerskamers moesten verwerken in hun intrede, hun zinnespelen en hun liedekens en refereijnen. Op 31 juli 1606 zond “d’ Aloude Rethorijckkamer der Pellicanisten” twee leden af, vergezeld van haar bode, het blazoen der Kamer om de hals dragend aan een rood fluwelen band, waarop met zilveren letters de spreuk Trouw moet blijken geborduurd was. Zij werden uitgezonden om de kaart te bezorgen, waarbij alle Hollandse Rederijkerskamers werden uitgenodigd om tegen 22 oktober in de Haarlemmerhout te verschijnen en een wedstrijd te houden in de beantwoording der vraag “Die de armen liefdich troost wat loon dezulk verwacht?” En “Als ook wat straffe fel die troostloos haer veracht?” De prijs bestond uit een zilveren beker van 24 lood; de kamer die het fraaiste blazoen meebracht ontving een beker van 12 lood, terwijl onderscheiden andere prijzen in zilver, ongeveer 40 in getal, door een door de stad benoemde jury toe te wijzen, werden uitgeloofd: “voor die het best hun spel uitvoerden, voor die het fraaiste lied dichten en zingen zou, voor die het meest in de loterij zou inleggen, voor die de schoonste vuurwerken maken zou enz.”
Twaalf kamers namen de uitnodiging aan; zij werden de avond van 21 oktober in Haarlem in de Hout door de Pellikanisten ontvangen en verwelkomd, en trokken vervolgens de stad in, voorafgegaan door de Rector van de Latijnse school, met docenten en de leerlingen. Zij waren allen gekleed in ronde, met wit afgezette, rokken en werden geleid door Mercurius, die als heraut het wapen der stad op zijn wapenrok voerde. Op deze volgden twee jongelingen, die het blazoen der Pellikanisten droegen, de trommelslager en de vaandrig; laatstgemelde in rood karmozijn.